حتی پای سالمندان نیز به دادگاه های طلاق باز شده/ چرا زوج ها با سابقه زندگی مشترک طولانی مدت جدا میشوند؟طلاق عاطفی در کشور ما چقدر رایج است؟

[ad_1]

حتی پای سالمندان نیز به دادگاه های طلاق باز شده چرا زوج ها با سابقه زندگی مشترک طولانی مدت جدا میشوند طلاق عاطفی در کشور ما چقدر رایج است

تعداد زیادی زوج با بیش از 29سال سابقه زندگی مشترک به فکر طلاق افتاده اند و این واقعیت زنگ هشدار برای طلاق های عاطفی را در زندگی زناشویی بالا می برد همسرانی که بعد از این همه سال به فکر جدایی می افتند معمولا زندگی زناشویی باثبات و موفقی طی این سال ها نداشته اند و تنها به دلیل فشار جامعه یا فرزندان خود محکوم به ادامه زندگی زناشویی بوده اند


یکی از روندهای جمعیت شناختی مهم برای هر کشور که در عرصه سیاستگذاری می تواند موثر باشد، روند طلاق است. براساس آمارهای منتشرشده از سوی ثبت احوال، تا پایان بهمن سال ۹۵، ۱۶۵ هزار و ۹۸۱مورد طلاق به وقوع پیوسته است و همچنان تهران و خراسان رضوی در صدر این آمار قرار دارند. این رقم نسبت به میزان کل طلاق در سال ۹۴ یعنی ۱۶۳ هزار و ۷۶۵ مورد، درصد ناچیزی افزایش را نشان می دهد. اکثر طلاق ها در سال ۹۵، مربوط به ترکیب سنی مردان ۳۰ تا ۳۴ و زنان ۲۵ تا ۲۹ ساله است که ۱۳ هزار و ۲۴۵مورد طلاق را شامل می شود. گروه بعدی ترکیب زنان ۲۰ تا ۲۴ سال و مردان ۲۵ تا ۲۹ سال هستند که ۱۲ هزار و ۵۴۰ مورد طلاق در این ترکیب سنی رخ داده است.




براساس آمارهای ارائه شده از سوی سازمان ثبت احوال، در سال 94 و در نه ماهه ابتدایی سال 95، شاهد وقوع بیشتر طلاق ها در سال اول زندگی هستیم و این رقم به تدریج از سال 94 به 95 کاهش می یابد. یکی از موارد قابل توجه در این آمار افزایش تعداد طلاق ها در زندگی های بالای 29سال است. درواقع تعداد زیادی زوج با بیش از 29سال سابقه زندگی مشترک به فکر طلاق افتاده اند و این واقعیت زنگ هشدار برای طلاق های عاطفی را در زندگی زناشویی بالا می برد. همسرانی که بعد از این همه سال به فکر جدایی می افتند معمولا زندگی زناشویی باثبات و موفقی طی این سال ها نداشته اند و تنها به دلیل فشار جامعه یا فرزندان خود محکوم به ادامه زندگی زناشویی بوده اند. اما در مجموع بیشترین آمار طلاق ها مربوط به پنج سال ابتدای زندگی است. تصور وقوع طلاق با حضور یک فرزند ترسناک است و کودکان طلاق هزاران معضل حل نشده در جامعه دارند، معضلاتی که این کودکان ذره ای در ایجاد آنها مقصر نیستند. بنابراین بهتر است زوج ها تا زمانی که از پایداری و ثبات زندگی مشترکشان اطمینان حاصل نکرده اند اقدام به باروری و به دنیا آوردن فرزند نکنند. این بدین معنی نیست که تمام زوج ها باید تا پنج سال برای به دنیا آوردن فرزند دست نگه دارند، بلکه باید هنگامی به این کار دست بزنند که از پایبندی و تعهد به زندگی مشترک و فرزندان خود در آینده اطمینان کامل داشته باشند.




طلاق توافقی




در این شیوه جدید طلاق معمولا زن و شوهر در مورد همه مسائل مربوط به طلاق مانند مهریه، جهیزیه، مساله حضانت، ملاقات فرزندان و… پیش از مراجعت به دادگاه تفاهم می کنند و در جلسه دادگاه تنها لفظ طلاق توافقی را به کار می برند. این توافقات در حکم دادگاه ثبت می شوند و ضمانت اجرای قانونی پیدا می کنند. قاضی دادگاه در صورت طلاق توافقی از رضایت شوهر برای طلاق همسر خود اطمینان دارد و معمولا تمام حق و حقوق زن نیز به طور کامل به او پرداخت می شود. در غیر این صورت زن تنها با دارا بودن حق طلاق یا در مواردی مانند عدم پرداخت نفقه، بیماری خطرناک و اثبات دیوانگی شوهر، محکومیت شوهر به مجازات حبس پنج سال به بالا و… می تواند بدون رضایت همسر از او طلاق بگیرد. طلاق به واقع امری پسندیده نیست و در دین اسلام نیز عملی ناپسند و مبغوض است، تا حدی که از آن تحت عنوان زشت ترین مباح و «ابغض الحلال» یاد شده است، اما در صورتی که همه را ه های ادامه زندگی مشترک بسته شده و راهی جز طلاق برای یکی از زوج ها یا هر دوی آنها باقی نمانده باشد، بهتر است این کار با توافق دو طرف انجام شود. به ویژه هنگام وجود فرزندان در زندگی مشترک برای حفظ آرامش آنها طلاق توافقی بهترین گزینه است. طلاق توافقی و رابطه حسنه زن و شوهر در هنگام طلاق و پس از آن آثار منفی آن را در فرزندان کاهش می دهد و آنها طلاق والدین را بهتر درک و تحمل می کنند، زیرا مشاهده بدگویی کردن والدین پس از طلاق و نشان دادن کینه و دشمنی نسبت به یکدیگر برای هیچ کودکی لذت بخش نیست.




برگزاری جشن طلاق




به تازگی در برخی کشورها مانند آمریکا، ژاپن و… شاهد برگزاری مراسم ویژه ای در روز صدور حکم طلاق هستیم که در آینده ای نه چندان دور به بخشی از رسوم حاکم بر آن جوامع تبدیل می شود. جشن طلاق در این کشورها با برگزاری مراسم مختلفی مانند بریدن کیک طلاق و شکستن حلقه های ازدواج همراه است. مراسم اعلام طلاق و ازهم پاشیدگی خانواده های ایرانی هرچند ابتدا فقط در تهران رواج داشت، اما این روزها در همه کلانشهرهای کشور برگزار می شود. اکنون برخی زن و شوهرها در آستانه طلاق با شادی به فروشنده کارت دعوت مراجعه و کارت مراسم طلاقشان را سفارش می دهند یا ساعت ها درباره شکل کیک طلاق چانه می زنند. جامعه شناسان معتقدند برخلاف نگاه سنتی حاکم در جامعه، همیشه طلاق بد و ازدواج خوب نیست و گاهی طلاق را از ادامه یک زندگی مشترک بد بهتر می دانند.




با این حال، ریخته شدن قبح طلاق و جشن گرفتن آن، زنگ هشداری برای جامعه ایرانی است؛ زنگ هشداری که مدت هاست به صدا درآمده، اما هنوز راه حل اساسی برای آن اندیشیده نشده است و جوانان پرمدعا همچنان بعد از مدت کوتاهی، زندگی ای که با جشن عروسی پرخرجی آغاز شده را پایان یافته می دانند و به جشن طلاقی باشکوه اندیشیده و لبخند می زنند. لبخندهایی که تلخی آن بعد از چند ماه زندگی مجردی بیش از پیش خودنمایی می کند. به راستی می توان این قدر ساده انگارانه درباره طلاق فکر کرد، برای انجام آن لحظه شماری کرد و برای پایان یک زندگی مشترک جشن برگزار کرد؟! یک زندگی مشترک با تمام خوبی ها و بدی ها، پستی ها و بلندی ها به پایان رسیده و زندگی مشترک دو انسان، با روحیات، شخصیت و رفتارهای متفاوت که زمانی عاشقانه متعهد به ادامه راه زندگی با هم شده اند با شکست مواجه شده است. برخی زوج ها دلیل برگزاری این جشن را اطلاع اقوام از طلاق آنها عنوان کرده و می گویند با این کار همه از توافقی بودن طلاق آنها آگاه می شوند و هنگام مواجهه بعد از طلاق با فامیل ناچار به پاسخگویی سوالات متعدد درباره علت طلاق خود نیستند. وجود فرزند نیز بهانه ای دیگر برای آنهاست و ادعا می کنند با این کار فرزندشان متوجه رابطه حسنه آنها می شود و درک می کند که در آینده ای نزدیک می تواند از مهر و محبت هر دوی آنها دور از هم بهره مند شود. واکنش مهمانان این مراسم اغلب با تمسخر و خشم همراه است و ممکن است به ناچار نسبت به شرکت در این مراسم اعلام موافقت و آمادگی کنند. واقعیت آن است که نمی توان نگاه شاعرانه ای به طلاق داشت و آن را با هر ابزار و وسیله ای توجیه کرد، پیش روی صدها مهمان لبخند زد و ادعای خوشحالی کرد، اما در دل به حال زندگی زناشویی نافرجام خود تاسف خورد و در نهایت برگزاری جشن طلاق را با هر تفکر و دلیلی نمی توان معقول دانست.




برگزاری جشن طلاق محکوم است




رئیس هیات مدیره انجمن علمی رفاه اجتماعی در گفت وگو با «آرمان» با اشاره به مخالفت خود با برگزاری جشن طلاق و نکوهش آن می گوید: پدیده ازدواج پیمان مقدسی است که بین دو فرد بسته می شود. طرفین باید با وفاداری، از این پیمان و فرزندان مراقبت کنند. طلاق همیشه مورد نکوهش بوده و در بسیاری از مناطق کشور هنوز معتقدند که زن باید با پیراهن سفید به خانه شوهر برود و با کفن سفید از آن خارج شود. در این مناطق به دلیل وجود این فرهنگ بسیاری از ناملایمات در زندگی مشترک تحمل می شود و طلاق عاطفی اتفاق می افتد، اما ظاهر حفظ شده و طلاق نمی گیرند. مددکاران اجتماعی می دانند در مواقعی تنها راه نجات خانواده طلاق است و به رغم مذموم بودن طلاق، افراد را به آن تشویق می کنند. در جامعه و بسیاری از کشورهای دنیا قبح طلاق ریخته شده و امری عادی شده است، بنابراین وقتی افراد توافق ازدواج می کنند جشن ازدواج می گیرند و فردا که توافق طلاق کردند، به برگزاری جشن طلاق اقدام می کنند. محمد زاهدی اصل می افزاید: این کار ناشی از افسردگی زوج ها از طلاق نیست و این جشن با فرهنگ ایرانی- اسلامی ما ناسازگار است، اما وجود دارد. او تاکید می کند: مسائل اجتماعی را نباید نادیده گرفت و نسبت به آنها خشونت رفتاری و کلامی داشت، باید ریشه یابی شوند و درباره آنها تدبیری براساس منطق داشت. علاوه بر آنکه تاثیر شبکه های مجازی در برگزاری جشن طلاق را نباید نادیده گرفت و باید اثرات این شبکه ها در فرهنگ جامعه را با منطق مدیریت کرد.




زاهدی اصل خاطرنشان می کند: اکنون از هر چهار ازدواج یک طلاق صورت می گیرد و 25 درصد ازدواج ها به طلاق منتهی می شود، به تدریج قبح طلاق از بین می رود، جشن طلاق گرفته می شود، اقوام را از طلاق مطلع و متاسفانه ابراز می کنند بعد طلاق به دوستی های خود ادامه می دهند. او می افزاید: خوشبختانه اکنون جوانان با عقلانیت ازدواج می کنند و نه صرفا تا پنج سال اول، بلکه تا زمان اطمینان از ثبات ازدواج اقدام به داشتن فرزند نمی کنند و اغلب کمتر با وجود فرزند جشن طلاق می گیرند. زاهدی اصل تاکید می کند: وجود رابطه دوستانه بین والدین پس از طلاق تاثیر منفی طلاق را بر فرزند کاهش می دهد و در مقابل اگر کودک شاهد رابطه خصمانه پدر و مادر با یکدیگر باشد و آنها نزد فرزند از یکدیگر بدگویی کنند، او انسانی سالم و صالح تربیت نمی شود. او در پایان می افزاید: اگر راه سازشی در زندگی زناشویی وجود ندارد، بهتر است با تواهم و همدلی والدین طلاق انجام شود و در صورت وجود فرزند رابطه حسنه بین آنها وجود داشته باشد.






روزنامه آرمان

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *