ما شهروندان باید پرسشگر باشیم

[ad_1]

ما شهروندان باید پرسشگر باشیم

مسئولان باید پاسخ گو باشند روزی چند بار این جمله را از زبان این و آن می شنویم از صبح که از خانه بیرون می آییم تا شب که برمی گردیم, چندده نفر این جمله یا جمله ای با این مضمون را برای ما تداعی می کنند هرکسی که می خواهد به هرجای این شهر و کشور نقدی وارد کند, بالاخره پای مسئولی را که باید پاسخ گو باشد به میان می کشد شاید یکی از غیرمسئولانه ترین کارهایی که ما شهروندان می کنیم همین است که همه جواب ها را گردن این و آن می اندازیم اما دریغ که دیگر ما ناامید شده ایم از مسئولانی که پاسخ گو باشند و البته با خودمان فکر کردیم که چرا هرکسی را که در منصبی می نشانیم به عادت مألوف, پاسخ گو نیست راستش اصلا مسئولی می داند باید نسبت به چه چیزی پاسخ گو باشد


ما وارد یک بحران شده ایم، بحران پرسش، نبودنِ سؤال درست و بجا. هرکدام از ما شهروندان چقدر توانستیم در نقدها و ایرادهایمان سؤالی مطرح کنیم که مدیران پاسخ بگویند؟ روحیه و فرهنگ پرسشگری را چقدر بین خودمان و دیگران رواج دادیم؟ اصلا کسی به ما یاد داده چگونه پرسشگر باشیم؟ وطیفه مسلم هر مسئولی (همان طورکه از اسمش پیداست) پاسخ گفتن است؛ اما هریک از ما شهروندان وظیفه مان چیست؟ آیا ما سؤال کرده ایم؟ یا اگر سؤال کرده ایم، پیگیر حقوق و خواسته های بحقمان در چارچوب قانون بوده ایم؟ آیا نمایندگانی از ارکان سیاست انتخاب کرده ایم که وضع موجود را به چالش بکشند و با روحیه پرسشگری، پاسخ دقیق و کاملی را بخواهند. حرف بر سر این است که ما در این کارزار انتخاب ها و انتخابات ها برای یک بار هم که شده وظیفه مسئولان مان را با طرح سؤال های درست به یادشان بیاوریم. ما فراموش کرده ایم بپرسیم: آقای شهردار، تکلیف ٢٠ تن پسماند روزانه خطرناک از مجموع ٩٠ تن پسماند بیمارستانی چه شد؟ آیا باید همچنان شاهد دفن نامناسب آنها و نفوذ شیرابه های عفونی به سفره های زیرزمینی باشیم؟ راستی تکلیف اتوکلاوهای زباله سوز چه شد؟ آیا سوزاندن زباله ها با دستگاه های وارداتی با کیفیت نامعلوم (که منجر به تعطیلی کارخانه های داخلی تولید کوره های زباله سوز شد) به درستی پیش می رود؟ ما فراموش کردیم بپرسیم: آقای شهردار لطفا فرمول یا برنامه ای را که برای فروش مجوز طرح ترافیک دارید (که هر کسی می تواند روزانه مجوز خریداری کند) ارائه دهید. این حق ماست که بدانیم محدوده طرح ترافیک را با چه رویکردی می توان فروخت؟! آیا هوای شهر هم فروشی است؟


ما فراموش کردیم بپرسیم: آقای شهردار شما که می دانید فروش بی رویه تراکم یعنی شهرفروشی، چرا برای تأمین منابع مالی دست به این اشتباه بزرگ می زنید که با حجم ساختمان هایی که از شهرداری شما مجوز تراکم گرفتند، اقلیم آب و هوایی این تهران زبان بسته عوض شد؟ آقای شهردار چرا پس از سال ها تلاش دولتمردان برای تهیه سند برجام حالا که فضای سیاسی و امنیت بین المللی برای جذب سرمایه گذاران خارجی مهیاست، پروژه های شهری را به روش فایننس سرمایه گذاران خارجی تأمین نمی کنید؟ شما که منتقد جدی مدیریت سنتی و ٦٠ سال پیش هستید(!) چرا سنتی ترین و فسادزاترین روش ممکن برای تأمین منابع مالی شهرداری را انتخاب کردید؟ ما هزاران سؤال را فراموش کردیم و انتظار جواب داریم؛ اما مسئول مطرح کردن این پرسش ها کیست؟ مگر نه اینکه شورای شهر به عنوان متولی انتخاب شهردار وظیفه دارد صورت های مالی شهرداری را به دقت بررسی کند و به طور شفاف به شهروندان گزارش دهد که هزینه عوارض پرداختی به شهرداری کجا مصرف می شود؟ چرا تاکنون شهرداری خود را ملزم به پاسخ گویی صریح و شفاف به نمایندگان مردم در شورای شهر ندانسته است؟ آیا نامشخص بودن محل مصرف عوارض باعث فرار شهروندان از پرداخت عوارض شهرداری نمی شود؟ سؤال های زیادی می توان طرح کرد که اگر مطرح شوند، پاسخ مسئولان، عیار آنها را در توان مدیریت و میزان پاسخ گویی آنها نشان می دهد. شهروندان وظیفه دارند کسانی را وارد شورای شهر کنند که هر روزه سؤال هایی درست، بجا و قانونی مطرح کنند و به جد پیگیر مشکلات مردم باشند.




امیر بهمنی

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *