چرا بیماران علیه پزشکان و روان پزشکان خشونت به خرج میدهند؟چرا در تبریز به روانپزشک با چاقو حمله شد؟

[ad_1]

چرا بیماران علیه پزشکان و روان پزشکان خشونت به خرج میدهند چرا در تبریز به روانپزشک با چاقو حمله شد

می دانیم که خشونت بیماران علیه کادر درمان از پزشک گرفته تا پرستار و بهیار و حتی نگهبان ورودی مراکز درمانی در همه جای جهان وجود دارد در میان پزشکان متخصص بیشترین تجربه اعمال خشونت در میان پزشکان طب اورژانس و سپس روان پزشکان دیده می شود


خبرها به سرعت پخش می شد؛ روان پزشکی خوش نام و استاد دانشگاه حین ویزیت روزانه از سوی یک بیمار بدحال مورد حمله با چاقو قرار گرفت! خوشبختانه روان پزشک مجروح با تلاش سایر پزشکان نجات یافت و در مسیر بهبود قرار گرفت؛ و دیگری پزشکی که به دلیل مرگ شیرخواری مجروح شد.


خشونت در فضای درمانی


آمار و ارقام نشان می دهد که میزان خشونت فیزیکی با دخالت عامل انسانی در فضای بهداشت و درمان نسبت به سایر حوزه ها نه تنها بیشتر نیست که کمتر هم هست. این آمار البته محدود به صرف خشونت فیزیکی یا (Assualt) است؛ وگرنه اگر قرار باشد خطر را به صورت کلی در محیط های درمانی در نظر بگیریم (شامل خطرات بهداشتی و آسیب های فیزیکی و شیمیایی و میکروبی و صدمات ناشی از برخورد با اشعه و فشار کار و استرس و بی خوابی) این مقدار آن چنان کم نخواهد بود. می دانیم که خشونت بیماران علیه کادر درمان از پزشک گرفته تا پرستار و بهیار و حتی نگهبان ورودی مراکز درمانی در همه جای جهان وجود دارد. در میان پزشکان متخصص بیشترین تجربه اعمال خشونت در میان پزشکان طب اورژانس و سپس روان پزشکان دیده می شود. در مقاله ای که چند سال قبل در مجله لانست چاپ شد، میزان خشونت بیمارستانی در چین در یک فاصله شش ساله از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ فقط هفت درصد افزایش داشته است. شبیه این نتایج در هندوستان و پاکستان هم دیده شده؛ ولی در برخی مناطق جهان که سرانه بهداشتی و درمانی بالاتر است؛ حتی کاهش در میزان بروز خشونت فیزیکی علیه کادر درمان هم دیده شده است. در همین زمینه تحقیقی که در یونان انجام شده، نشان می دهد که معطلی و سرگردانی بیماران و همراهان شان می تواند بروز خشونت را بالا ببرد. همه اینها در حالی است که ما آمار دقیق و مشخصی از بروز کلی خشونت در سایر محیط های اداری و شغلی و حرفه ای نداریم؛ با استناد به آمار پزشکی قانونی می توان گفت که عمده رفتارهای خشن شهروندان در محیط های عمومی رخ می دهد و میزان خشونت بیماران علیه کادر درمان هنوز هم در مقایسه با مقادیر کلی خشونت در جامعه بسیار کمتر است. نکته دیگر اینکه شیوع خشونت در بیماران جسمی و روان پزشکی با یکدیگر تفاوت واضحی ندارد.


پزشکان، کادر درمانی و فرهنگ سلامت ما


کیفیت ارتباط با مردم، درک و لمس موقعیت مراجعان و مدیریت زمان و منابع در فضاهای درمانی- بهداشتی می تواند باعث کاهش احتمال خشونت شود. آموزش پرسنل و دانشجویان پزشکی و تخصص در زمینه مهارت های ارتباط و شنیدن و توجه مؤثر به خواسته و توقع بیمار و همراهش، شاید حلقه گمشده معضل باشد؛ چراکه یک فرد حرفه ای مشغول در درمان و بهداشت قطعا باید برای کنترل و پیشگیری و مدیریت ارباب رجوعش ماهر و توانا باشد. در فرهنگ ما که مدارا و صبر و سازش کالای پر طرفدار و ارزشمندی نیست، می توان انتظار داشت که در بیمارستان و درمانگاه و خانه بهداشت نیز همین نگرش حاکم باشد و زمینه درگیری و پرخاش شود. از طرفی تعریف و برداشت مردم ما از سلامت و بهبود و خدمات سلامت بسیار ایده آل گرایانه و شفا محور است. در این فرهنگ به صورت جدی مسئله عوارض و هزینه های بیماری و درمان به سختی و با کراهت پذیرفته می شود و اغلب مردم ما انتظارات معجزه گونه از فرایند درمانی دارند و همین امر مطالبات عمومی را از حوزه درمان و بهداشت به نحوی غیرمنطقی بالا برده و می تواند عامل دلخوری و ناراحتی و پرخاشگری علیه پزشکان و پرسنل درمان شود. در اینجا هم بار اصلاحات فرهنگی بر دوش ما پزشکان است. ما چاره ای نداریم که موقعیت بحرانی را پیش بینی کنیم و با صرف وقت و انرژی به بیمار و خانواده اش امکانات و محدودیت های درمان را توضیح دهیم. با این اوصاف مسئولان و پرسنل بهداشتی لازم است به امنیت و حفاظت خود هم بیندیشند؛ چون خشونت به هرحال با احتمالی رخ می دهد و باید برای مهار و مدیریت خشونت علیه کادر درمان آماده و مهیا بود و امکانات فیزیکی و اداری و قانونی برای محدودکردن خشونت و ناامنی را فراهم کرد.


پیامی که حساس بود


در نهایت می توان پیام مهمی دریافت: استاد روان پزشکی دانشگاه تبریز به درستی و طبیبانه بیمارش را مستحق نکوهش نمی داند و هوشیارانه بین ماهیت انسانیت و طبیعت بیماری فاصله و تمایز قائل می شود. در چنین ساختاری پزشک به مبارزه جدی با بیماری می پردازد؛ درحالی که بیمار را همچنان دوست دارد و محترم می شمارد.




مجتبی ارحام صدر. روان پزشک

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *