چطور در دریا نمیریم؟

[ad_1]

چطور در دریا نمیریم

پاسخ به سوالاتی چون چطور در دریا نمیریم چگونه در آب فرو نرویم چه کار کنیم که دریا قورتمان ندهد و چندین سوال دیگری که کمک می کند در پایان سال جزو ۱۰۰۰ نفری نباشیم که غرق شده اند


۲۷ نفر جان خودشان را از دست دادند؛ در همین تعطیلات عیدی که گذشت. ماجرا نه تصادف جاده ای است و نه مریضی و نه بلایای طبیعی، این ۲۷ نفر غرق شده اند؛ آنهم در فاصله ۴ روز. هر چند که مد شده که تعداد تلفات جاده ای پراید و غیره را می گویند اما به نظر می رسد که جان برای ما ایرانی ها خیلی ارزش ندارد. یکسری آن را در جاده می ریزیم، یکسری به آتش می کشیم و یکسری هم می دهیمش به آب.




غرق شدگی البته داستان تعطیلات عید نیست که هر سال نزدیک به ۱۱۰۰ نفر غرق می شوند. از بین این تعداد نزدیک به ۴۰۰ نفرشان در دریا غرق می شوند. این معنی اش بیش از روزی یک فوتی در سواحل ایران است. بدتر اینکه دریای مازندران فقط در فصل تابستان قابل استفاده است. در این ۳ ماه ۲۵۰ نفر تلفات می دهد؛ یعنی در حدود ۹۰ روز، روزانه ۸ تا ۹ نفر در سواحل شمالی جان می دهند.




چرا؟ جواب اصلی این سوال کاملا مشخص است؛ ایرانی ها شنا بلد نیستند و خب غرق می شوند. پس اگر شما هم جزو کسانی هستید که شنا کردن تان کامل نشده، فقط یکی از قسمت های گزارش به دردتان می خورد و باقی قسمت های گزارش برایتان فایده ای ندارد. یعنی اول شنا یاد بگیرید بعد دریا بروید والا خدای نکرده ممکن است شما هم جزیی از آمار سال بعد بشود.




اما برای کسانی که شنا بلد هستند هم یک دلیل مهم برای غرق شدن وجوددارد؛ «جریان های شکافنده». این اصطلاح یکی از خصوصیت های سواحل ماسه ای است، اصطلاحی که بزرگترین عامل غرق شدن شناگران در دریاهای شمالی ایران به حساب می آید.




در چند سال اخیر تبلیغات مناسبی برای معرفی جریان های شکافنده صورت گرفته و زیاد نشدن آمار کشته شدگان همراه با ازدیاد جمعیت شاید نشاندهنده تاثیر تبلیغات باشد. این اینفوگرافیک که روبروی شماست، این جریان ها را توضیح می دهد و راه های فرارش را نشان می دهد. شما در یکی از قسمت ها پنج حالت شایع در فوت غریقان ایرانی را می بینید و یک قسمت هم برای کسانی که شنا بلد نیستند اما ناگهان گیر می افتند.




برای کسانی که شنا بلد نیستند و یک دفعه زیر پایشان خالی می شود




بترسی تمومه!




اگر محتویات این قسمت گزارش به کارتان بیاید یعنی نه تنها شنا بلد نیستید که ماشاءالله گوشتان هم به حرف حساب بدهکار نیست. یعنی با اینکه شنا بلد نبودید به قسمت های عمیق دریا رفته اید تا حدی که آب تا بالای شکمتان آمده. شما در حال بازی کردن هستید که یک دفعه موج برگشتی می کشد و می اندازدتان توی قسمت عمیق.




چطور در دریا نمیریم؟




البته همیشه هم اینطور نیست و حتی زمانی که دریا آرام هم هست، به دلیل پستی و بلندی ها ممکن است شما وارد یک چاله بشوید. یعنی فکر نکنید که دریای آرام لزوما مجوز شماست برای زدن به دل دریا چون خیلی راحت زیر پایتان خالی می شود و به دریا فرو می روید.




در این حالت به احتمال زیاد اولین حرکت تان تلاش برای نفس کشیدن است. شما از ترس به صورت ناخودآگاه نفس می کشید که خفه نشوید اما به داخل آب می روید و مقدار زیادی آب نوش جان می کنید؛ همزمان ترستان صد برابر می شود، دست و پا می زنید و بیشتر اکسیژن می سوزانید و بیشتر آب می خورید. به خاطر آب درون ریه سرفه هم می کنید و اگر کسی به دادتان نرسد خودتان هم کاری نمی توانید بکنید. همینجا کارتان تمام است. برای کسی که اینقدر کله شق است احتمالا راه های زیادی برای زنده ماندن وجود ندارد اما ممکن است خطوط بعدی کمی به کارتان بیاید.




می خواهید نمیرید؟ اولین کارتان این است که نترسید. ترس کلا کمکی به شما نمی کند. اگر نترسید و بی خیال نفس کشیدن دفعتی بشوید، احتمال نجات پیدا کردنتان چند برابر می شود. این درست که آب زیر پای شما را خالی کرده اما نهایت ماسه ای که آب جابجا می کند، نیم متر است. یعنی پای شما با کف دریا نیم متر فاصله دارد.




بهترین حالت این است که سریع دهانتان را ببندید زیر آب بروید با سینه پا به ماسه بکوبید و همزمان با دست ها آب را پایین بزنید و بالا بیایید. این کار به شما فرصت نفس کشیدن دوباره می دهد. بالا می آیید نفس می گیرید و دوباره پایین می روید. مهمترین نکته این است که حرکات بدنتان آرام باشد تا آب شما را بیشتر پایین نکشد. تقلای بیشتر جلوی بالا آمدن را می گیرد.




آرام پایین بروید پا را به زمین بکوبید و آرام بالا بیایید. درست تکان دادن دست ها در زمانی که پایتان به زمین می خورد نقش موثری در بالا آمدنتان دارد. اگر بار اول موفق شدید، برای بار دوم که پایین رفتید، همزمان سعی کنید به سمت ساحل پا را به زمین بکوبید که از قسمت عمیق دور شوید.




البته باید دعا کنید دچار جریان های شکافنده نشده باشید. تکرار این کار هر چند به خاطر ترس به دفعات زیاد ممکن نیست و ممکن است عضله ها قفل کنند، اما این کار کمک می کند زمان بیشتری برای کسانی که می خواهند کمک تان کنند فراهم شود. بهتر است اگر وقت برای شنا یاد گرفتن نمی گذارید، حداقل یک یا دو بار در استخر و با کمک غریق نجات ها این شرایط را در عمق ۲ متر تجربه کنید تا بدانید حدودا با چه چیزی طرف هستید. البته که همچنان توصیه اصلی شنا نکردن در ساحل دریاست اما شاید این فرمول بتواند یک بار زندگی تان را نجات دهد.




اعتماد به نفس آریایی




چه کاری است آخر؟ استخر را برای همین درست کرده اند که وارد آب های متلاطم نشوید اما اگر علاقه دارید که حتما شنا کنید، بدانید و آگاه باشید که بیشترین مرگ و میر در سال های اخیر به ترتیب به خاطر ۵ مورد زیر بوده. تلاش کنید سرنوشت تان با این دوستان یکی نشود.




۱- خالی شدن زیر پا




برای آب بازی به دریا می روند و بدون توجه به افزایش عمق آب جلو می روند. یک موج کوچک ماسه های زیر پایشان را جابجا می کند و عمق آب از ۱.۵ متر به ۱.۸ متر افزایش پیدا می کند و غرق می شوند.




۲- عدم آشنایی با شرایط دریا




به تازگی در استخر آموزش شنا دیده اند و به آب راکد عادت دارند. موج دریا تعادلشان را بر هم می زند؛ آب در گوش و دهانشان می رود و هول می کنند و غرق می شوند.




۳- تجربه کم




در شنا کردن تبحر ندارند. در مسیر اشتباه و خلاف موج شنا می کنند و آب آنها را به قسمت های عمیق می برد. زیر پایشان را حس نمی کنند و غرق می شوند.




۴- آمادگی بدنی پایین




شنا بلدند اما بدنشان برای فعالیت زیاد آمادگی ندارد. بدون گرم کردن وارد دریا می شوند، عضلات کف، پشت زانو، لگن و دست هایشان می گیرد و غرق می شوند.




۵- حملات قلبی




کسانی که سابقه حملات قلبی دارند و با فعالیت شدید در اثر حرکت موج آب دچار سکته قلبی می شوند.




اگر شنا بلد هستید هم به راحتی ممکن است در دریا غرق شوید مگر اینکه بدانید باید چه کار کنید.




نبرد با جریان شکاف




شما شنا بلدید و وارد دریا می شوید اما ناگهان حس می کنید که دریا با قدرت شما را به داخل می کشد. خواندن این سطور به شما کمک می کند که در آن لحظه با فعالیت بی جا، حکم مرگ خودتان را امضا نکنید. شما به احتمال زیاد دچار جریان های شکافنده شده اید و با کمی حوصله و درست شنا کردن می توانید زنده بمانید. این تصاویر را ببینید و چطور زنده ماندن را یاد بگیرید.




هر چی عقب تر بهتر




بهترین راه برای نجات پیدا کردن از این شرایط ساحل، شنا در جهت جریان شکافنده و به سمت دریاست. در چنین شرایطی وقتی که آب شما را به داخل دریا می کشد، شما باید بچرخید به سمت دریا شنا کنید. فشار جریان هر چقدر که از ساحل دور می شوید کمتر می شود و شانس شما را برای نجات پیدا کردن افزایش می دهد.




اگر توانایی بدنی بالایی دارید و کاملا به این توانایی مطمئن هستید با ۳ یا ۴ متر دور شدن از محل کشش می توانید شنا کردن در موازات ساحل را آغاز کنید. شما در جایی که فشار آب کمتر است، موازی ساحل شنا می کنید و از جریان خارج می شوید و به سمت ساحل برمی گردید. اگر توانایی بدنی شما خیلی مناسب نیست، لازم است به میزان بیشتر از ساحل دور شوید که تاثیر فشار آب بر شما کمتر و کمتر شود. ۸ یا ۱۰ متر در عمق دریا فشار تقریبا به صفر می رسد و شما راحت تر می توانید نجات پیدا کنید. البته که فشار کشش آب در اکثر شرایط در اعماق آن کمتر است و این فرصت را ایجاد می کند که با صرف انرژی کمتر با شنای زیرآبی از جریان های شکافنده جدا شوید. یعنی به سمت دریا بروید. جایی که حس کردید توانایی غلبه بر جریان را دارید به عمق بروید، موازی ساحل شنا کنید و بیرون بیایید.




چطور در دریا نمیریم؟




داد بزن؛ کمک




گاهی پیش می آید که چند جریان شکافنده در کنار هم تشکیل می شوند. به همین دلیل تلاش بیش از اندازه و صرف انرژی توصیه نمی شود؛ یعنی در صورتی که حس کردید بعد از جریان اول دچار جریان دوم شدید، توصیه اکید رفتن به دریا، زدن پای دوچرخه و کمک طلبیدن است. حتی اگر جریان شکافنده انرژی زیادی از شما گرفته، اصلا نیازی نیست که ریسک کنید و به برگشت فکر کنید. جایی که فشار آب کمتر است، شما می توانید درخواست کمک کنید.




به سمت ساحل هرگز




جریان های شکافنده مثل یک تله بزرگ است. شما فکر می کنید برای فرار باید از دریا دور و به ساحل نزدیک شوید، در صورتی که شنا کردن به سمت ساحل مرگبارترین کاری است که می توانید انجام دهید. قدرت کشش آب در محل جریان شکافنده بسیار زیاد است و هر چقدر هم تلاش کنید، نمی توانید سانتیمتری جلو بروید. تنها اتفاقی که در این تلاش برای شما می افتد، خسته شدن وحشتناک است. عضلاتتان اگر نگیرد، شدید دچار ضعف می شود و در چند ثانیه توان ذره ای حرکت نخواهید داشت.




بیشترین دلیل مرگ و میر برای شناگران همین کار است. آنها همه انرژی شان را در چند ثانیه صرف برگشت به ساحل می کنند. زورشان به موج ها نمی رسد و به کام مرگ می روند. پس مطمئن باشید برگشت به ساحل از میان موج شکافنده خودکشی است و بدانید تا به حال هیچ کس از میان این موج ها جان سالم به در نبرده.




آب که سربالا میره




شناسایی جریان های شکافنده خیلی کار ساده ای نیست، خیلی هم لازم نیست چون شما اگر دقت کنید و وارد قسمت های عمیق آب نشوید دیگر مشکلی هم ندارید اما با گذاشتن یک چهارپایه یا نیمکت زیر پایتان می توانید در یکی از چهار حالت زیر جریان ها را شناسایی کنید. البته که دو نکته را فراموش نکنید. ساحل های ماسه ای حتما جریان شکافنده دارند. جریان های شکافنده لزوما با چشم قابل تشخیص نیستند اما این ۴ راه تشخیص جریان ها.




۱- آب در محل جریان آرام و بدون موج است.




۲- رنگ آب دریا در محل جریان شکافنده متفاوت است.




۳- خطی از آب کف آلود، خزه یا زباله در محل جریان شکافنده به سمت دریا می رود.




۴- موج هایی که به سوی ساحل می آیند، در محل جریان شکافنده می شکنند.


مهدی شادمانی

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *