عرفان در شعر فارسی

[ad_1]

عرفان در شعر فارسی

این مقاله با در نظر گرفتن مفاهیم عرفانی و متصوفانه ی فنا و بقا در شعر شاعران و عرفایی چند, نگاهی کوتاه به تاثیر عرفان در شعر شاعران , حال و وقت عرفا داشته است پرداخته ایم و با توصیفاتی در باب این مسئله و اکتفای به آوردن نام و اثر چند شاعر و عارف نامی در ضمن شاهد مثال ها با مفهوم فنا و بقای الهی و عبودیت حقیقی آشنا می شویم


چکیده :


این مقاله با در نظر گرفتن مفاهیم عرفانی و متصوفانه ی فنا و بقا در شعر شاعران و عرفایی چند، نگاهی کوتاه به تاثیر عرفان در شعر شاعران ، حال و وقت عرفا داشته است پرداخته ایم و با توصیفاتی در باب این مسئله و اکتفای به آوردن نام و اثر چند شاعر و عارف نامی در ضمن شاهد مثال ها با مفهوم فنا و بقای الهی و عبودیت حقیقی آشنا می شویم.


واژگان کلیدی: فنا _ بقا_ شعر _ ادبیات _ عرفان _ تصوف












مقدمه


در میان علوم اسلامی، دانشی به نام عرفان وجود دارد که به دلیل دوری از دسترس عامه مردم و بلکه بسیاری از اهل علم همیشه در هاله‌ای از ابهام، پیچیده است. و شاید مهمترین عامل در این عدم وضوح، به جز غامض بودن مفاهیم و اصطلاحات عرفانی، وجود فرقه‌های فراوانی به نام صوفی باشد که به تعبیری وجهه فرهنگی و اجتماعی عرفان می‌باشند. بزرگان صوفیه و اندیشه ی تصوف، در میان دو گونه برداشت متضاد زیسته و بالیده‌اند، چنان که از یک سو برای ایشان کراماتی در حد افسانه‌ها و اساطیر نقل شده و از سوی دیگر، تیغ‌های ملامت و تیرهای طعنه و تکفیر، ‌هیچ گاه اینان را رها نکرده‌ است.


ادبیات عرفانی یا ادبیات صوفیانه، قسمتی از میراث منثور و منظوم ادبی است که شاعران عارف یا عارفان شاعر، تحت تأثیر مشرب تصوف به وجود آورده‌اند و در برگیرنده‌ی قسمت عظیمی از ادبیات پارسی است


عنوانفایل
عرفان در شعر فارسیapplication/pdf

1.pdf

328 KB
دانلود


علی محمدرضایی هفتادر

[ad_2]

لینک منبع