گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته

[ad_1]

بر اساس آخرین تحقیقات انجام شده در حال حاضر بیش از 400 هزار متکدی در هند فعالیت می کنند که حدود 46 درصد آنها را زنان تشکیل می دهند همچنین فقط در شهر داکا, پایتخت بنگلادش حدود 40 هزار متکدی وجود دارد


هفته نامه جامعه پویا: بر اساس آخرین تحقیقات انجام شده در حال حاضر بیش از 400 هزار متکدی در هند فعالیت می کنند که حدود 46 درصد آنها را زنان تشکیل می دهند. همچنین فقط در شهر داکا، پایتخت بنگلادش حدود 40 هزار متکدی وجود دارد. معضل تکدی گری برای برخی دیگر از شهرها در کشورهای اروپایی و غربیی، پدیده ای به مراتب جدیدتر است. در حالی که دلایل افزایش جهانی این معضل تا حدود زیادی پیچیده است، نوع واکنش و برخورد کشورها با آن، چه از لحاظ شدت و چه از لحاظ میزان موفقیت با یکدیگر متفاوت است.




مرکز قانون ملی بی خانمان ها و فقر، در ایالات متحده، تکدی گری را یکی از شیوه های بیان و اظهارنظر می داند که در آن افراد مستاصل از هم نوعان خود درخواست کمک می کنند؛ بر همین اساس دیگر شهروندان باید با این مسئله با احترام برخورد و به آن توجه کنند. با وجود این باور قانونی، به تازگی تحقیقی در 187 شهر آمریکا انجام شد و نتایج نشان داد 76 درصد مردم خواستار ممنوع شدن تکدی گری در اماکن عمومی هستند.




گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته




در این میان برخی از شهرها سعی می کنند مردم را ترغیب کنند تا به این افراد پول ندهند؛ برای مثال، شورای شهر ساوتمپتون انگلیس در سال جاری کمپینی با شعار «درخواست از شما برای تغییری مداوم» به راه انداخت و از مردم خواست به جای پرداخت پول به افراد متکدی، همین مبلغ را در اختیار سازمان های خیریه قرار دهند.




در برخی از کشورها مبارزه علیه تکدی گری، شکل خشونت باری به خود گرفته است؛ مثال مشخص در این زمینه دولت نیجریه است که به تازگی پارلمان آن تکدی گری در خیابان های شهرهای این کشور را به طور کامل ممنوع اعلام کرد. نتیجه آن حمله خشونت بار نیروهای پلیس به متکدیان در ماه جولای در شهر لاگوس بود که در نتیجه آن بیش از 400 نفر دستگیر شدند. گفته می شود حدود 50 نفر از آنها به کشورهای همسایه مانند نیجر فرستاده شدند.




بر اساس قانون جدید، متکدیان در صورت دستگیری با تنبیه هایی مانند پرداخت 50 دلار یا سه ماه زندان روبرو خواهند شد. البته این نوع روش ها همیشه موجب نگرانی فعالان اجتماعی بوده است. درباره نیجریه گفته می شود بیشتر متکدیان افرادی هستند که به دلیل شرایط نامساعد جسمی و ناتوانی پرداخت هزینه های درمانی مجبور شده اند تکدی گری کنند. در نتیجه تصویب چنین قوانینی فقط باعث وخامت بیشتر شرایط زندگی آنها می شود.




در برخی دیگر از شهرها، روش های متعادل تری اتخاذ می شود؛ برای مثال، در بلفاست، پایتخت ایرلند شمالی، مکان هایی در نظر گرفته شده که تکدی گری در آنجا آزاد است و بدون هیچ ممنوعیتی انجام می شود. شهر ولینگتون، پایتخت زلاندنو نیز ضمن به رسمیت شناختن فعالیت این افراد سعی می کند مواردی مانند آداب و رفتار در خیابان ها را به متکدیان آموزش دهد.




در ایالات متحده فشار روی قانون گذاران برای خالی کردن مراکز تجاری و مرکزی شهرها از وجود متکدیان، معمولا از سوی گروه های سرمایه دار انجام می شود؛ در همین راستا، شهردار نیویورک چندی پیش قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن متکدیان نمی توانند در اطراف میدان تایمز فعالیت کنند و باید در محل های مشخص شده این کار را انجام دهند. شهر اوکلوهاما نیز پا را از این فراتر گذاشته و تکدی گری را در فاصله 60 متری کافه ها، رستوران ها، ایستگاه های اتوبوس، مدارس ابتدایی و دستگاه های کارتخوان بانکی ممنوع کرده است.




در شهرهای پالم بیچ و سن رافائل نیز مراکز تجاری، مکان هایی را پیش بینی کرده اند که شهروندان مبالغ مد نظرشان را در اختیار آنها می گذارند و آنها نیز آن را به متکدیان می دهند.




در شهرهای انگلیس «دستور محافظت از فضاهای عمومی» به عنوان ابزاری برای مقابله با تکدی گری، کار خود را از سال 2014 آغاز کرده است. هر فردی که در یکی از خیابان ها به صورت کلامی یا نوشتاری از مردم درخواست پول کند، نیروهای پلیس از او می خواهند تا 24 ساعت دیگر در آن خیابان حضور نیابد. در صورت تمکین نکردن از این دستور، فرد متکدی باید جریمه ای حدود یک هزار پوند بپردازد؛ البته این روش منتقدان سرسختی نیز دارد، زیرا فعالان حقوق بشری می گویند مسئولان شهری با این روش به جای بررسی علل و عوامل گرایش افراد به تکدی گری، آنها را به افرادی مجرم تبدیل می کنند.




گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته




در همین راستا موسسه تایمزریچ که در زمینه بی خانمان ها و افراد آسیب پذیر در لندن فعالیت می کند، تخمین می زند 80 درصد از متکدیان پایتخت انگلیس معتاد هستند و این کار را برای تامین مواد مخدر خود انجام می دهند. بر همین اساس گفته می شود دستور یاد شده نه تنها مشکل این افراد را حل نمی کند بلکه بر مشکلات آنها می افزاید. بر همین اساس، برخی از شهرها مانند لیورپول و ولینگتون از اجرای برنامه های ممنوعیت تکدی گری سر باز می زنند زیرا می گویند دلیل مشخصی برای موثر بودن آنها وجود ندارد.




هندی ها نیز به تازگی به فکر مقابله جدی با این معضل افتاده اند؛ برای نمونه مسئولان شهر کلکته برای حل مشکل حدود چهار هزار متکدی خیابان های این شهر، در حال بررسی برنامه ای هستند که بر اساس آن به این افراد برنج و نان رایگان داده می شود.




برخی از شهرهای پیشرو نیز به دنبال راهکارهای ثابت تری هستند تا بتوانند عوامل بروز تکدی گری در خیابان های شهر را بررسی کنند. برای نمونه شهر آلبوکوثرک در نیومکزیکو به افرادی که از مردم درخواست پول می کنند، کار می دهد. بر همین اساس، یک دستگاه خودروی ون در طول روز سطح شهر را طی می کند و به افراد متکدی در ازای انجام کارهایی مانند آب دادن به گل ها یا برداشتن زباله ها از سطح خیابان ها، ساعتی 9 دلار می دهد.




در پایان هر روز نیز سرپناهی برای استراحت و خواب در اختیار این افراد قرار می گیرد. این روندی است که برخی از کشورهای آسیایی درگیر با این معضل نیز به تازگی درصدد اجرای آن بر آمده اند. برای مثال، مسئولان شهری در منطقه نیل فاماری در شمال غربی بنگلادش برای کمک به هزار متکدی این منطقه، آنها را آموزش می دهند تا در کارهایی مانند کشاورزی، خیاطی یا کسب و کارهای کوچک فعالیت کنند.




مهاجران متکدی، معضل کشورهای پیشرفته




شاید سخنی به گزاف نباشد اگر بگوییم بشر کنونی در «عصر مهاجرت» زندگی می کند؛ هزاران هزار انسان برای رسیدن به زندگی بهتر، کشورهای خود را ترک می کنند و عازم کشورهای بهتر چه از لحاظ ثروت و چه از لحاظ مسائل اجتماعی می شوند اما این ماجرا بیشتر مواقع پایان خوشی ندارد؛ تجربه چند سال اخیر تعدادی از کشورهای ثروتمند اروپایی که شاهد ورود سیل عظیمی از مهاجران بوده اند، می تواند دلیلی بر این گفته باشد.




تعداد زیادی از این مهاجران پس از ورود به چنین کشورهایی، با مشاهده شرایط نامناسب، رو به تکید گری می آورند. در نتیجه نه تنها آنها، بلکه کشور میزبان شان نیز با معضلی اجتماعی روبرو می شوند. سوئد و نروژ که از لحاظ شاخص ثروت جزء کشورهای برتر در این زمینه به حساب می آیند، در پنج سال گذشته به خوبی این مشکل را لمس کرده اند.




در سوئد بخش زیادی از متکدیان را اقلیت کولی ها تشکیل می دهند که بیشتر از رومانی و بلغارستان وارد این کشور شده اند و آمار و اطلاعات دقیق و مشخصی درباره تعداد آنها وجود ندارد. در سال 2013 یک روزنامه سوئدی گزارش داد حدود 600 متکدی کولی در سراسر این کشور وجود دارند چند ماه پیش نیز مارتین والفردسون، مسئول هماهنگ کننده شهروندان اتحادیه اروپا در سوئد اعلام کرد تعداد این افراد در حال حاضر به حدود چهار هزار نفر رسیده است.




گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته




اکنون این افراد نه تنها در شهرهای بزرگ، بلکه در روستاها نیز دیده می شوند؛ برای مثال در شمالی ترین قسمت سوئد و در مکان های عمومی و پمپ های گاز همواره افرادی دیده می شوند که به محض دیدن شهروندان عادی، بسته های کاغذی خود را جلو می آورند و درخواست پول می کنند.




سوئد در حالی این روزها را تجربه می کند که تا چند وقت پیش، معضل گدایی در این کشور ریشه کن شده بود؛ قانونی در سال 14964 در این کشور اجرا شد که بر اساس آن هیچ فردی نمی توانست در سوئد گدایی کند. افرادی هم که بنا به دلایلی نمی توانستند کار و فعالیت کنند، برنامه های متعدد رفاه اجتماعی در اختیارشان قرار می گرفت تا از این شرایط نجات پیدا کنند.




سوئد دهه های 60 تا 80 میلادی را در حالی پشت سر گذاشت که هیچ متکدی در خیابان های این کشور دیده نمی شد؛ اما ناگهان همه چیز تغییر کرد. در حال حاضر شهرهای مهم سوئد مانند استکهلم، مالمو و گوتنبرگ در میان شهرهایی هستند که بیشترین تعداد متکدی را در اروپا دارند.




تمام این تغییرات از سال 1995 آغاز شد؛ یعنی هنگامی که اصلاحیه ای در نظام مراقبت از بیماران روانی شکل گرفت. بر این اساس بیمارستان هایی که چنین افرادی را در خود جای داده بودند تعطیل و بیماران نیز به صورت ناگهانی مرخص شدند. افرادی که سال های زیادی از عمر خود را در بیمارستان ها سپری کرده بودند به ناگاه مجبور شدند روی پای خود بایستند و این در حالی بود که کمترین کمکی از طرف دولت در اختیار آنها قرار نگرفت.




مبنای تصمیم دولتمردان سوئدی این بود که نمی توان افراد را برای سال های متمادی در بیمارستان ها زندانی کرد؛ اما این تجربه باعث وخیم تر شدن اوضاع شد. بسیاری از این بیماران با مشکلات روحی و روانی نتوانستند با دنیای خارج از بیمارستان ارتباط برقرار کنند؛ یا به سمت مواد مخدر رفتند یا به تکدی گری در خیابان ها پرداختند.




10 سال بعد معضل متکدیان زمانی شکل جدی تری در سوئد به خود گرفت که کولی ها از دو کشور رومانی و بلغارستان وارد این کشور شدند؛ این دو کشور به تازگی به عضویت اتحادیه اروپا در آمده بودند و حالا شهروندان شان می توانستند سه ماه در دیگر کشورهای این اتحادیه زندگی کنند. بر اساس قوانین اگر آنها نتوانند در سه ماه شغلی پیدا کنند یا مشغول به تحصیل شوند، باید به کشورهای خود بازگردند اما نبود کنترل های مرزی دقیق میان سوئد و همسایگانش موجب شد به این مسئله چندان توجه نشود و به تدریج بر تعداد این افراد افزوده شود.




تاکنون اقدامات متعددی برای حل مشکل کولی ها در سوئد انجام شده است. برای مثال دولت سوئد در سال 2013 راهکار بلندمدتی برای وارد کردن کولی ها به جامعه سوئد مطرح کرد. این راهکار بیان می کرد باید از طریق آموزش یا فرصت های شغلی، مشارکت این افراد را در جامعه سوئد بیشتر کرد. هدف این بود که یک فرد کولی 20 ساله در سال 2032 فرصت هایی مساوی با شهروندان سوئدی داشته باشد؛ اما در اینجا یک واقعیت وجود دارد که تا حدودی افق موفقیت این راهکار را محدود می کند.




کولی های ساکن در کشورهای اروپایی در واقع قرن هاست که تکدی گری را به عنوان روشی پذیرفتنی برای تامین زندگی در نظر می گیرند و در نتیجه مشارکت دادن آنها در فعالیت های اجتماعی ممکن است تا حدود زیادی دشوار باشد. همین مسئله باعث تنش های اجتماعی در سوئد شده است و اکنون احزاب سیاسی روی آن مانور می دهند.




برای مثال حزب راستگرای دموکرات های سوئد که از مخالفان اصلی مهاجران به حساب می آید، وعده داده در صورت رسیدن به قدرت، تکدی گری را غیرقانونی اعلام می کند. این حزب توانسته در ماه های اخیر حمایت های بیشتری نیز به دست آورد؛ اما تجربه نروژ در همین زمینه نشان می دهد نمی توان چندان به این روش امیدوار بود.




نروژ که از جمله کشورهای ثروتمند اروپایی به حساب می آید. در پنج سال اخیر شاهد سیل عظیم مهاجرانی بوده که بیشتر آنها تکدی گری را برای تامین مخارج خود انتخاب کرده اند. با توجه به ناراحتی مردم نروژ از شکل گیری و افزایش این معضل، دو حزب محافظه کار و پیشرو با وعده ممنوع کردن تکدی گری توانستند در اواخر سال 2014 به قدرت برسند و با آغاز سال 2015 این قانون را به اجرا بگذارند؛ اما این مسئله چند ماه بیشتر دوام نیاورد زیرا احزاب مخالف و رسانه های بین المللی در کنار فعالان حقوق بشر به انتقاد از این راهکار دولت ائتلافی نروژ پرداختند.




گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته




همین مسئله باعث شد این قانون فقط چند روز پس از معرفی از سوی دولتمردان نروژی لغو شود. بر همین اساس بسیاری از کارشناسان بر این باورند که برای ریشه کن کردن این معضل در کشورهای پیشرفته، ابتدا باید به فکر حل مشکلات در کشورهای مبدایی بود که این افراد مجبور به ترک آنها شده اند.




گداهای متمول




شاید بارها این جمله را شنیده ایم که «هر روز که می گذرد، فقرا فقیرتر می شوند و ثروتمندان ثروتمندتر»، اما استثناهایی نیز وجود دارد. در زمینه تکدی گری و افراد متکدی نیز تصور غالب این است که بیشتر آنها در تمام طول زندگی خود شرایط بسیار مناسبی دارند؛ اما استثناهایی نیز در این میان وجود دارد و افرادی هستند که از همین راه تکدی گری، ثروت عجیبی به دست آورده اند. رد ادامه به چند نمونه از معروف ترین آنها اشاره می شود.




1. فعالان اجتماعی اندونزی اگر بخواهند ثروتمندترین گدای این کشور را نام ببرند، بی شک به «کاک تو» اشاره می کنند؛ او که چند نسل قبلش نیز در حرفه گدایی مشغول به فعالیت بوده اند، در حال حاضر رییس ده ها گدا در شهر سورابایا، پایتخت استان شرقی جاوا است.




دو موتورسیکلت، یک ماشین لوکس و چهار خانه از جمله دارایی های کاک تو است که از طریق گدایی به دست آورده. آن طور که گفته می شود میانگین درآمد ماهانه او از این راه بین شش تا 90 میلیون روپیه اندونزیایی است.




2. ساکنان شهر لکسینکتون در ایالت کنتاکی آمریکا مدت ها تصور می کردند در حال کمک به فرد فقیری هستند که از لحاظ جسمی و روانی دچار مشکلات حاد بوده و مجبور است روی ویلچر بنشیند؛ اما مشخص شد «گری تامسون» نه تنها هیچ مشکلی نداشته، بلکه ثروت فراوانی نیز دارد.




داستان گدایی او در سال 1993 و پس از آن آغاز شد که به دنبال تصادف با یک موتورسیکلت توانست در یک پرونده قضایی پیروز شود و حدود 2.5 میلیون دلار به دست آورد. او که به دلیل همان تصادف مجبور شد چند ماهی روی ویلچر بنشیند، پس از بهبودی تصمیم گرفت از همین راه کسب درآمد کند.




نکته جالب این است که او در رشته پاتولوژی گفتاری مدرک دانشگاهی دارد و همین مسئله به او کمک می کند بهتر بتواند خود را فردی با مشکلات جسمی و روانی نشان دهد. آن طور که خودش گفته سالانه بیش از صد هزار دلار از همین راه درآمد کسب می کند.




3. «سیمون رایت» شهروند ساکن در منطقه فولام در پایتخت انگلیس که خود را «مؤدب ترین گدای انگلستان» می داند، روزانه درآمدی حدود 200 پوند دارد و در حال حاضر نیز در آپارتمانی 300 هزار پوندی زندگی می کند. محدوده فعالیت او در نزدیکی ایستگاه های مترو در جنوب لندن است و همواره این پلاکارد را دور گردنش انداخته: «بی خانمان و گرسنه». او در سه سال گذشته هر روز این کار را انجام داده و زمان بندی مشخصی نیز در این زمینه دارد؛ به طوری که ساعت 10 صبح کار خود را آغاز می کند و رأس ساعت پنج بعدازظهر به آپارتمان مجللش باز می گردد.




گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته




4. حضور گدایان پرشمار در خیابان های هند، یکی از مشخصات اصلی شهرهای این کشور به حساب می آید. در چنین فضایی «باهارات جین» توانسته عنوان ثروتمندترین گدای این کشور را به دست آورد. او که در خیابان های بمبئی فعالیت می کند، می تواند در هشت ساعت در روز بیش از صد دلار به دست آورد.




منابع هندی تخمین می زنند درآمد ماهانه او از این کار بیش از سه هزار دلار است و بر همین اساس می گویند حقوق ماهانه او بیشتر از نخست وزیر هند است. او علاوه بر زندگی در آپارتمانی مجلل در بمبئی، چند مغازه دارد که از اجاره هر کدام از آنها ماهانه حدود 500 دلار به دست می آورد.




معضلی فراگیر




حسین خلیلی: آن دسته از مسئولان و مقامات که دغدغه فراوانی در مورد زیباسازی شهرها و اماکن عمومی دارند، بر توجه به معضل حضور متکدیان در سطح خیابان ها تاکید ویژه ای می کنند.




تکدی گری از جمله معضلاتی است که نمی توان آن را محدود به کشورهای جهان سوم دانست. در حال حاضر بسیاری از کشورهای پیشرفته غربی و اروپایی با این معضل دست و پنجه نرم می کنند. علاوه بر تکدی گری، خود شهروندان کشورها، بروز جنگ و ناآرامی ها در چند سال اخیر در منطقه خاورمیانه موجب شده خیل عظیمی از این افراد به کشورهای همسایه یا اروپایی عزیمت کنند و پس از ناکامی در کسب و کار و فعالیت، به تکدی گری روی آورند. در این میان آنچه کشورهای مختلف را در این زمینه از یکدیگر متمایز می کند، نوع و نحوه برخوردشان با این معضل اجتماعی است.




گداهای متمول؛ چالش شهرهای بزرگ و کشورهای پیشرفته




در بیشتر موارد کشورها سعی می کنند با وضع قوانین و مقررات محدود کننده، تا حدودی این معضل را مدیریت کنند اما نوع رفتارها نیز در این زمینه با یکدیگر متفاوت است. برای مثال زمانی که سخن از کشورهای آفریقایی درباره برخورد با این معضل به میان می آید، شاهد آن هستیم که روش های خشونت بار به عنوان ابزاری برای پایان دادن به این وضعیت در نظر گرفته می شود.




در کشورهای اروپایی و غربی نیز می کوشند با جریمه کردن و اخطار، به نوعی در مقابل این مشکل بایستند اما تجربه نشان داده کشورهایی در این زمینه موفق عمل کرده اند که در کنار وضع قوانین متناسب با جوامع خود، به بررسی و تحلیل گرایش افراد به سمت تکدی گری پرداخته اند.

[ad_2]

لینک منبع

یک کلیک تا مقصد

[ad_1]

یک کلیک تا مقصد

بحبوحه امتحانات است و بچه ها با چهره هایی در هم و مضطرب, آخرین زورشان را می زنند که شاید چند پاراگراف بیشتر در ذهن پرشان فرو کنند


بحبوحه امتحانات است و بچه ها با چهره هایی در هم و مضطرب، آخرین زورشان را می زنند که شاید چند پاراگراف بیشتر در ذهن پرشان فرو کنند. در همین حین یکی از دخترها با نگرانی می گوید: دیر شد، یکی به آژانس زنگ بزنه. دیگری می گوید: مگر یادت نیست دفعه پیش چقدر معطل شدیم تا ماشین بیاید، برویم سر خیابان دربست بگیریم سریع تر می رسیم. سارا اما بی آنکه خودش را وارد این بحث ها کند، داخل گوشی موبایلش غرق شده و انگار نه انگار…


دوستانش با عصبانیت به او تشر می زنند که ؛ دختر تو چقدر دل گنده ای .دیر شد.اما او سرش را از روی گوشی بلند نمی کند وهمین طور که در گوشی موبایل غرق شده می گوید: هولم نکنید، کار دارم… این حرف او عصبانیت دوستانش را شدید تر می کند و داد و هوارشان بلند می شود.سارا به عصبانیت دوستانش می خندد و می گوید:دارم ماشین می گیرم، شلوغ نکنید وبعد برایشان توضیح می دهد که چطور می توان از طریق نرم افزاری به نام «اسنپ» به صورت اینترنتی تاکسی گرفت . در این حین یکی از دخترها که تازه فهمیده علت سکوت سارا چه بوده می گوید: «چقدر خارجی»!


قصه یک شهر


صدای بوق تاکسی ها برای سوار کردن مسافر همواره صدایی جدانشدنی از شهر بزرگی همچون تهران است. رانندگانی که در خیابان های شهر به دنبال مسافر می گردند و بعضا برای سوار کردن مسافری با هم رقابت می کنند.


جوانی در خیابان ولیعصر زیر یکی از درختان در هم تنیده بساط کرده است و چایش به راه است. در همین حال گوشی او آلارمی می دهد و می گوید: «تاکسی». جوان هم نگاهی به گوشی می اندازد و به سمت مسافرش روانه می شود.


اسنپ، یکی از استارت آپ هایی است که از سال 93 فعالیتش را شروع کرده و روانه گوشی های هوشمند شده است. نرم افزاری که عده ای بازهم آن را کاملا ابتکاری ندانسته و نسخه ای از نرم افزار «اوبر» می دانند؛ یعنی باارزش ترین شرکت خصوصی دنیا با ارزش 60 میلیارد دلار. البته مدیر اسنپ، ادعایی درباره نوین بودن این ایده ندارد و معتقد است می توان از برنامه های دیگر الگوبرداری کرد و آن را با فرهنگ بومی تطبیق داد.


همه چیز آنلاین


در اسنپ همه چیز آنلاین است؛ از درخواست تاکسی گرفته تا پرداخت پول که همواره یکی از دغدغه های مسافران بوده است. دریافت رسید یا همان به اصطلاح قبض نیز به صورت آنلاین است؛ به صورتی که این قبض به ایمیل فرد فرستاده می شود. شهرام شاهکار، مدیرعامل و عضو هیات مدیره اسنپ این موضوع که رسید برگه ای به مسافر داده نمی شود را نه تنها عیب اسنپ ندانسته که آن را مزیت محسوب می کند. در این باره گفته: این روش دقیق تر است؛ چرا که مبدا و مقصد به صورت الکترونیکی و دقیق روی قبض ثبت می شود. سیستم های سنتی معمولا قبض خالی به مسافر می دهند و خود مسافر مبدا و مقصد و هزینه آن را یادداشت می کند که ممکن است اشتباهی در نوشتن آن صورت گیرد.


ماهیت کار با این برنامه به صورتی است که مسافر ابتدا مکان خود را روی نقشه پیدا و در گام بعدی مقصد را روی نقشه تعیین می کند. انجام این دوکار کافی است تا هزینه سفر برای مسافر برآورد شود و سپس او درخواست خودرو کند.


قابل کنترل


در این میان، خودروهای نزدیک به مسافر روی نقشه نشان داده می شوند و پس از درخواست مسافر، یکی از رانندگان درخواست او را قبول می کند. به محض قبول درخواست توسط راننده، گوشی مسافر زنگ می خورد و تا دقایقی دیگر خودرو در مکان حاضر می شود. برای شناسایی آسان تر خودرو توسط مسافر نیز مشخصات اتومبیل از قبیل پلاک و نوع و رنگ خودرو به همراه نام راننده برای او نشان داده می شود. همچنین در پایان سفر از مسافر نظرسنجی می شود و او باید به راننده امتیاز بدهد.


دسترسی ساده و سریع، به صرفه و اقتصادی، با کیفیت، پرداخت آنلاین، برآورد هزینه سفر و نمایش زنده خودروها در نقشه جزو ویژگی هایی است که در سایت اسنپ به آن اشاره شده .


یکی از ویژگی های اوبر این است که فرد می تواند نوع درخواست خود را شامل خودروی لوکس، تاکسی، پیک و… مشخص کند که در اسنپ هنوز این ویژگی دیده نشده و برخی کاربران را برای حمل بار با مشکل مواجه ساخته است.


یکی از رانندگان آژانس اسنپ ادعا دارد که قیمت اسنپ، 30 درصد پایین تر از هزینه آژانس است او می گوید:معمولا بین قیمت آژانس های مختلف، تفاوت وجود دارد و این تفاوت در محله های مختلف بیشتر به چشم می خورد. هرچند قانونا باید نرخ ثابتی وجود داشته باشد اما ممکن است لزوما این اتفاق نیفتد. پس نمی توان گفت که لزوما قیمت ما پایین تر از آژانس است و هدف این است که قیمت ها مقرون به صرفه باشد.


ریسک راه اندازی استارت آپ ها چقدر است؟


معمولا استارت آپ ها با درآمدهای بالایشان شناخته می شوند؛ البته که معمولا این کسب و کارها از اعلام رقم سرمایه و درآمد خود پرهیز می کنند؛ چنانچه مدیرعامل اسنپ نیز سرمایه اولیه را جزو اطلاعات محرمانه این شرکت می داند.


دو چهره خبر ساز دنیای استارت آپ ایران


دو نفر از آنهایی که سال ها حرف شان را می زدیم، برگشته اند؛ همان نخبگانی را می گویم که خبرهای رسیده و نرسیده اش تیتری با عنوان «فرار مغزها» دارد. «شهرام شاهکار» و «میلاد منشی پور» دو مدیرعامل در کسب وکارهای نوین بعد از ادامه تحصیل در خارج از کشور به کشورشان بازگشتند و با ایده های نوین، چنان بازار حمل ونقل درون شهری پایتخت را قبضه کردند که بی تردید می توان به آنها لقب پدیده های سال ٩٥ را داد.


پارسال که امکان درخواست خودرو روی موبایل فراهم نبود تصور نمی کردیم روزی دوران تماس های تلفنی، آدرس دادن به متصدی آژانس و منتظرماندن برای خودرویی که نمی دانستیم چیست و چه رنگی است و راننده اش پیر است یا جوان، به سر بیاید و ما با چند کلیک مقصد، هزینه و راننده تاکسی را یک جا شناسایی و دریافت کنیم.


دعوا بر سر روزی


هنوز که هنوز است در ایستگاه های تاکسی شاهد دعوای راننده های تاکسی با راننده های ماشینهای شخصی هستیم. راننده های تاکسی نمی خواهند اجازه بدهند که ماشینهای شخصی مسافر ها و روزی آن ها را در روز روشن از آن ها بگیرند و آن طرف ماشینهای شخصی هم برای امرار معاش خود، هر کجا که مسافر ببینند روی ترمز می زنند.


حالا این دعوای سنتی شکل تازه ای به خود گرفته و شخصی سوار ها بدون هیچ دغدغه ای با سرویسهای اینترنتی ارائه دهنده خدمات خودرو همکاری می کنند و با درآمد مناسب مثل خار در چشمهای راننده تاکسی ها و آژانس ها فرو می روند.


داریم ورشکست می شویم!


احمد شاکری یکی از راننده های آژانس کرایه اتومبیل در غرب تهران درباره این موضوع می گوید: «زنگ خور آژانس روز به روز کمتر می شود و بسیاری از راننده ها به خاطر اینکه حالا باید ساعت ها منتظر بمانند تا نوبتشان شود از آژانس رفته اند. یکی از دوستانم که از آژانس رفته، الآن با اسنپ کار می کند و درآمدش حداقل سه برابر من است. با توجه به اجاره مغازه و کاهش عجیب زنگ خور آژانس، مدیرمان چندبار تا حالا گفته است که داریم ورشکست می شویم.


اسنپ برایمان دردسر شده


یکی از راننده تاکسی های شهر که در شهرک غرب فعال است هم از این موضوع ناراضی است و می گوید: «اسنپ حتی برای ما که در خط کار می کنیم هم دردسرساز شده. خیلی از مسافران وقتی در ماشین می نشینند می گویند که مثلا مسیری را که ما با ٢٠ هزار تومان دربست می رویم با اسنپ با ١٠ هزار تومان رفته اند. خیلی ها حتی ترجیح می دهند به جای اینکه برای رفتن به مقصدشان چند بار خط عوض کنند با هزینه بسیار ناچیز با اسنپ و بدون اتلاف وقت به مقصد برسند. اگر اوضاع همینطور ادامه داشته باشد، باید ماشین هایمان را در خانه پارک کنیم و همین درآمد ناچیزمان را هم از دست بدهیم.


از کمیسیون های عجیب آژانس راحت شدم!


اما رانندگان اسنپ نظر متفاوتی نسبت به این ماجرا دارند. هومن حیدری، یکی از رانندگان اسنپ می گوید: «خدا پدر و مادرشان را بیامرزد. دیگر از قوانین و کمیسیون های عجیب آژانس و عمری که در آنجا تلف می کردم خسته شده بودم. حالا دیگر با آرامش و بدون اتلاف وقت کار می کنم و دیگر نیازی نیست در صف انتظار برای مسافر بمانم. آن موقع اگر می خواستم هم نمی توانستم از یک سقفی بیشتر درآمد داشته باشم ولی الآن می دانم هرچقدر بخواهم می توانم کار کنم و درآمد بسیار بالاتری نسبت به آژانس دارم».


دیگر مردم کمتر در کنار خیابان دربست می گیرند


با برخی از تاکسی های شهری درباره این نرم افزار صحبت کردیم، معتقد بودند که چندان روی تاکسی های خطی تاثیرگذار نبوده است. یکی از رانندگان تاکسی شهر تهران می گوید: «شنیده ام که چنین نرم افزاری روی گوشی های هوشمند نصب می شود و به راحتی می توان ماشین کرایه کرد، اما این اتفاق تاثیری روی تاکسی های خطی نگذاشته است. آنها مسافران خودشان را دارند و کسی که تاکسی خطی سوار می شود کمتر پیش می آید به سراغ آژانس و دربست گرفتن برود.» راننده تاکسی گردشی اما گلایه دارد از این وضعیت و می گوید: «تا قبل از آنکه این نرم افزار وارد بازار شود ما تاکسی های گردشی در طول روز چندین سرویس دربست می رفتیم؛ اما الان با چنین شرایطی که مردم در هر مکانی باشند می توانند اتومبیل کرایه کنند بدون آنکه کنار خیابان معطل شوند و با راننده سر قیمت چک و چانه بزنند؛ سرویس های دربستی ما نیز بسیار کاهش پیدا کرده.» تاکسی دیگری می گوید قصد دارد او هم عضو این نرم افزار شود: می گویند درآمد کسانی که با این نرم افزار کار می کنند بالاست برای همین تصمیم دارم من هم عضو این نرم افزار شوم. به هر حال چرخ زندگی ما هم با ماشین می گذرد.


اپلیکیشن های مسافربری، مورد توجه مردم


خیلی ها با وجود شک و تردیدهایی که در استفاده کردن یا استفاده نکردن از این اپلیکیشن دارند، با این حال نرم افزار آن را در گوشی همراه خود نصب می کنند و شاید یک بار هم شده از آن استفاده کرده یا قصد دارند، استفاده کنند.


اگر سری به سایت این گونه نرم افزارها زده باشید، فعالیت خود را این گونه تبلیغ کرده اند،« دنبال یک راه ساده و سریع برای سفر های شهری هستید؟ اسنپ پل ارتباطی میان شما و رانندگان شهر تهران است. با اپلیکیشن اسنپ شما می توانید تمامی خودروهای اسنپ اطرافتان را به صورت زنده در نقشه ببینید و با مشخص کردن مبدا و مقصد، نزدیک ترین خودرو، شما را به مقصد خواهد رساند. به همین سادگی»!


آری به همین سادگی، آیا واقعا به همین سادگی است؟


خیلی ها چنین نظری دارند، این موضوع از صحبت های برخی از افراد کاملا مشخص و واضح است. «سمیرا.ز» که از نرم افزار اسنپ استفاده کرده و رضایت کامل از خدمات آن دارد، می گوید: هزینه پرداختی به رانندگان این نوع خدمات آژانس، در مقابل سایر آژانس ها ناچیز است و از طرفی به موقع به مقصد می رسم، رانندگان این نوع سرویس ها، از اقداماتی که منجر به افزایش دستمزدشان شود مثل استفاده از تاکسی متر و طی مسیرهای طولانی برای رسیدن به مقصد تا هزینه بیشتری دریافت کنند، پرهیز می کنند.


این شهروند ادامه می دهد: بارها پیش آمده که یک مسیر همیشگی را از طریق آژانس رفته ام و به عنوان مثال 30 هزار تومان بابت طی این مسیر پرداخت کرده ام اما با استفاده از نرم افزار اسنپ، همان مسیر را 13 هزار تومان پرداخت کرده ام.


این سرویس به مخاطبان خود گردش حساب داده، از طرفی بعد از اعلام مقصد مورد نظر، عکس، شماره تلفن راننده، شماره خودرو، رنگ خوردو که اغلب انواع خودروها را شامل می شود، را در اختیار مسافر قرار می دهد.


این شهروند انتقاد می کند که رانندگان این شرکت در ساعتهای پرترافیک و در روزهای برفی و بارانی، کمتر به قبول مسافر رغبت نشان می دهند اما به نظر می رسد شرکت این مشکل را در این شرایط با گران کردن قیمت سفر، تا حدودی حل کرده است.


این سرویس خدمات پشتیبانی دارد به عنوان مثال می توانید مشکلات خود در مورد خودرو یا راننده و همچنین هزینه یا نرم افزار را در اختیار مدیریت این سرویس قرار دهید از طرفی امکان تماس با پشتیبان نیز وجود دارد.


زهره کارمند یکی از شرکت های خصوصی است که از این اپلیکیشن ها استفاده می کند، می گوید: این نرم افزار ها امکان رصد خودرو در طول مسیر توسط ، شرکت، راننده، مسافر و خانواده وی را فراهم کرده است.


رانندگان فعال در این نرم افزار حاضر به تغییر مسیر نیستند هر چند در برخی مواقع این ضرورت پیش می آید آن هم به دلیل ترافیک یا تراکم خودرو. اما با این حال، مسیر خود را از آن جایی که رصد می شوند، به هیچ عنوان تغییر نمی دهند.


همچنین این امکان وجود دارد تا پس از پایان مسیر به رانندگان امتیاز دهیم که این امیتاز دهی سبب ادامه همکاری رانندگان با شرکت می شود.


بهزاد.ک که در یکی از سازمان های دولتی خدمت می کند، می گوید: بعد از ظهرها برای تامین مخارج زندگی ام مسافرکشی می کنم، یک روز یک مسافر جوانی که دانشجو بود را سوار کردم، او به من پیشنهاد داد تا نرم افزار اسنپ را نصب کنم و به جای مسافر کشی از طریق همکاری با شرکت اسنپ، مخارج زندگی ام را تامین کنم.


در حال حاضر به دلیل ازدیاد ماشین های شهرستان که در تهران مشغول مسافربری هستند وفعال شدن نرم افزارهایی مثل اسنپ، با دریافت هزینه های غیر متعارف، بر کار و کاسبی تاکسی ها اثر گذاشته و تا حدودی منجر به کسادی شده است.


این دانشجوی جوان می گفت که مخارج دانشگاهش را از این طریق تامین می کند و بسیار راضی است، در حالی که تمام وقتش را در طول روز نمی گیرد.


مریم.ن که حدود دو ماهی است به صورت مرتب از این نرم افزارها استفاده می کند، می گوید: از خدمات این نوع آژانس راضی هستم، به موقع به مقصد می رسم، سایر همکارانم که بیشتر آنها خانم هستند از این سرویس استفاده می کنند.


امیدوارم این نرم افزار مورد حمایت دولت و مسئولان ذی ربط قرار گیرد.


این گونه که به نظر می رسد اغلب مشتریان این نرم افزارها را زنان تشکیل می دهند و زنان هم می توانند در این نوع آژانس ها به عنوان راننده همکاری داشته باشند.


رانندگان اپلیکیشن های مسافربری رصد می شوند


عده زیادی این سوال را مطرح می کنند که به چه صورت رانندگان این سرویس ها به لحاظ امنیت تحت نظارت هستند؟


طبق گفته یکی از رانندگان اسنپ، اصل سند و بیمه خودرو و همچنین گواهی نامه رانندگی را باید ارایه دهند. ضمن اینکه اگر راننده ای چندین بار امتیاز کافی از مسافرانش اخذ نکند، از همراهی با این شرکت باز مانده که البته این مساله سبب رقابت سازنده در جهت ارایه خدمات کیفی می شود.


دنیا منتظر هیچکس نمی ماند


دنیا دارد با سرعت به سمت نو شدن می رود و حضور استارت آپ ها شاهدی بر نو شدن دنیای مدرن است.البته بسیاری از افرادی که حرفه های سنتی را دنبال می کنند با ورد تازه واردهای دنیای نوین دچار مشکل می شوند و اعتراضات رخ می نماید، مانند اعتراض آژانس داران علیه استارت آپ هایی مانند اسنپ و تپسی که سر و صدای زیادی به راه انداخت.اما واقعیت این است که دنیا در حال تغییر است و دنیای نو منتظر کسی نمی ماند وکسانی که نتوانند خودشان را با دنیای نو وفق دهند از قافله زندگی عقب می مانند.

[ad_2]

لینک منبع

رانندگان مقصر چه کلک هایی که بلدند؟

[ad_1]

رانندگان مقصر چه کلک هایی که بلدند

بیمه شخص ثالث قوانین خاص خود را دارد از تخفیف برای رانندگان بدون خسارات تا 70 درصد حق بیمه گرفته تا پرداخت جریمه 20 تا 100 درصدی در هنگام تمدید بیمه


بیمه شخص ثالث قوانین خاص خود را دارد؛ از تخفیف برای رانندگان بدون خسارات تا 70 درصد حق بیمه گرفته تا پرداخت جریمه 20 تا 100 درصدی در هنگام تمدید بیمه. به همین خاطر هنگام تصادف اگر مقصر باشیم نباید تمرکزمان را از دست بدهیم و از روی دستپاچگی اقدام به کاری بکنیم که بعدا پشیمانی و ضرر مالی را برای ما دربر داشت باشد. این ضرر مالی می تواند جریمه پلیس به خاطر ترافیک، از بین رفتن تخفیف 10 تا 70 درصدی هنگام تمدید بیمه یا پرداخت خسارت به خاطر استفاده از کوپن بیمه شخص ثالث باشد.




در برخی از تصادفات بدون خسارت جانی و کم هزینه بهتر است برای جلوگیری از ضرر مالی، خودمان نسبت به پرداخت خسارت اقدام کنیم و از مراجعه به بیمه بپرهیزیم. به طور کلی باید در تمامی تصادفات با خسارت کمتر از 200 هزار تومان، خسارت از جیب فرد مقصر پرداخت شود تا هم در مراجعه به بیمه زمان زیاد تلف نشود و هم در زمان تمدید بیمه ضرر مالی نکنیم. در تعدادی از تصادفات هم که هزینه خسارت بالا نیست و انسانی آسیب ندیده برای جریمه نشدن از طرف پلیس، باید صحنه تصادف را به هم زد و بدون کروکی به شرکت بیمه مراجعه کرد. در این مطلب با حالاتی که خودروی سواری با خودروی دیگر تصادف می کند آشنا شده و نحوه تصمیم گیری در آن زمان را بررسی می کنیم.




وقتی تخفیف بیمه شخص ثالث ندارید




اگر در هنگام تصادف، شما مقصر هستید و بیمه شخص ثالث شما هیچ تخفیفی ندارد، باید مبلغ 294 هزار تومان را به یاد داشته باشید. اگر تصادفات شما کمتر از 294 هزار و 600 تومان باشد بهتر است خسارت را از جیب بپردازید، زیرا تخفیف 98 هزار و 200 تومانی سال آینده تان از بین می رود. در تصادف سپر به سپر یا آسیب دیدن گلگیر در خودروهای مرسوم هزینه خسارتی که به اتومبیل طرف دوم تصادف وارد می شود کمتر از 294 هزار و 600 تومان است. پس در این شرایط سعی کنید که هزینه را از جیب تان پرداخت کنید اما اگر هزینه خسارت بیش از این مبلغ باشد بهتر است مبلغ خسارت را بیمه پرداخت کند.




وقتی یک سال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید




حالا فرض می کنیم با یک سال تخفیف بیمه شخص ثالث تصادف کرده اید. یعنی سال قبل را بدون دریافت خسارت طی کرده اید. در هنگام تصادف اگر مقصر بودید باید هنگام برآورد خسارت عدد 343 هزار و 700 تومان را در ذهن داشته باشید. اگر خسارت خودروی مقابل بیشتر از این عدد شد بهترین کار استفاده از کوپن بیمه شخص ثالث است.




حال اگر خسارت شما کمتر از 343 هزار و 700 تومان شد، بهتر است خودتان نسبت به پرداخت بیمه اقدام کنید زیرا تخفیف 147 هزار و 300 تومانی که دوره بعد بیمه به شما تعلق می گیرد از بین می رود و هم اینکه باید 196 هزار و 400 تومان جریمه اولین خسارت دریافتی از بیمه را در ابتدای دوره بعد بیمه پرداخت کنید. تعمیر کامل گلگیر، از بین رفتن سپر و چراغ ها یا برخی آسیب دیدگی ها شامل چنین خسارتی می شود.




وقتی دوسال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید




وقتی دو سال تخفیف بیمه دارید یعنی در دوره بعد بیمه با سه سال تخفیف 196 هزار و 400 هزار تومان کمتر حق بیمه می دهید. حالا اگر تصادف کنید و اولین کوپن را از دست بدهید 196 هزار و 400 تومان جریمه در سال بعد از شما کم می شود. در این صورت نه تنها 196 هزار تومان تخفیف شما می پرد بلکه به همین اندازه باید جریمه پرداخت کنید. در صورت تصادف با اتومبیل و استفاده از اولین کوپن شما برای تمدید بیمه خود مجموعا مبلغ 392 هزار و 800 تومان ضرر می کنید. همچنین میزان تخفیفات شما از صفر محاسبه می شود. در این صورت بهتر است در تصادف هایی که خسارت خودور کمتر از 392 هزار و 800 تومان می شود، خسارت را خودتان پرداخت کنید نه بیمه.




وقتی سه سال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید




وقتی سه سال تخفیف بیمه شخص ثالث شما در کارت بیمه تان محاسبه شده یعنی سال آینده با تخفیف 45 سال بدون خسارت رو به رو می شوید. البته این در صورتی است که از هیچ یک از کوپن های پرداخت خسارت بیمه شخص ثالث تان استفاده نکنید. اگر در این شرایط خواستید از اولین کوپن بیمه نامه خود استفاده کنید به یاد داشته باشید مبلغ 294 هزار تومان را به بیمه خود بسپارید.




وقتی چهار سال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید




به بیمه نام شخص ثالث خود مراجعه کنید و ببینید که چند سال تخفیف دارید. اگر این تخفیف چهار سال است بدانید که در هنگام مقصر شدن در تصادف بهتر است تا مبلغ 589 هزار و 200 تومان را خودتان پرداخت کنید نه شرکت بیمه تان. زیرا با اولین دریافت خسارت باید مبلغ 196 هزار و 400 تومان در تمدید بیمه جریمه بدهید و تخفیف 392 هزار و 800 تومانی را نیز از دست می دهید. پس اگر با راننده اتومبیل خسارت دیده با مبلغی پایین تر از 598 هزار و 200 تومان توافق کردید آن را از جیب خود بپردازید.




وقتی پنج سال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید




اگر هنگام تصادف با خودروی دیگر مقصر شدید و متوجه شدید که 5 سال تخفیف حق بیمه در بیمه نامه تان ثبت شده است، بهتر است خسارت کمتر از 687 هزار و 400 تومان را در محل تصادف پرداخت کنید تا هنگام تمدید بیمه ضرر غیرعقلانی نکنید. در صورتی که زمان تمدید بیمه 6 سال بدون خسارت باشید 491 هزار تومان تخفیف می گیرید. پس با دانستن اینکه باید 196 هزار و 400 تومان در اولین تصادف جریمه بدهید و تخفیف 491 هزار تومانی بیمه تان از بین می رود، بهتر است خسارات تا سقف 687 هزار و 400 تومان را خودتان پرداخت کنید.




شش سال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید




وقتی شش سال تخفیف بیمه شخص ثالث دارید در زمان اولین تصادف بی درنگ کوپن خود را هدر ندهید. زیرا مبلغ 589 هزار و 200 تومانی تمدید کردن بیمه تان از بین می رود، ضمن اینکه 196 هزار و 400 تومان جریمه به مبلغ حق بیمه تمدید بیمه نامه شخص ثالث تان اضافه می شود. پس اول تعیین خسارت حدودی کنید و اگر مبلغ این خسارت که به خودروی مقابل تان وارده شده 785 هزار و 600 تومان است و شما مقصر هستید این تخفیف را از جیب بپردازید.




تخفیف بیمه شخص ثالث بالای هفت سال دارید




اگر 7 سال تخفیف در بیمه نامه تان ثبت شده یعنی برای تمدید، تخفیف 8 سال بدون خسارت بودن برای شما در نظر گرفته می شود. تخفیف بیمه شخص ثالث بالای 8 سال بدون خسارت 687 هزار و 400 تومان است. وقتی بیمه شما استفاده شود، باید 196 هزار و 400 تومان در زمان تمدید جریمه پرداخت کنید. به این ترتیب بهتر است در تصادفی که مقصرید برای تخفیف های بالای 7 سال خسارات تا سقف 883 هزار و 800 تومان را از جیب خود بپردازید و به بیمه تان اکتفا نکنید.

[ad_2]

لینک منبع

مسجد ـ مدرسه ای که از ترس مرگ ساخته شد!

[ad_1]

مسجد ـ مدرسه ای که از ترس مرگ ساخته شد

سنت مسجد ـ مدرسه سازی در تهران, پایتخت قاجار, ادامه پیدا کرد و تا پیش از ورود سیستم آموزشی مدرن به ایران, مسجد ـ مدرسه ها در قامت دانشگاه هایی بودند که عالم دینی و دانشمند و محقق و معلم تحویل جامعه می دادند


می گویند قبل از آن که میرزا حسین خان در مشهد با نوشیدن قهوه قجری دار فانی را وداع بگوید، از ترس آن که همه داریی اش را سلطان صاحبقران به جیب بزند، وقفشان کرده بود.




نهاد آموزش در ایران در طول تاریخ نهادی مردمی بوده است. حتی در تاریخ داریم به دلیل آن که مدارس نظامیه، دولتی بودند، برخی از بزرگان علم و ادب از تدریس در آن جا سر باز می زدند. به این اعتبار می توان گفت غیرحکومتی بودن نهادهای آموزشی در ایران، ضامن باقی آن بوده و درواقع آنچه جامعه را به سمت سواد و علم اندوزی و دانش پژوهی سوق می داد، خود مردم بودند؛ مردمی که مدرسه می ساختند و آن را وقف می کردند و برای اداره موقوفه شان هم تدابیری می اندیشیدند.




به این ترتیب می توان ادعا کرد آموزش در ایران با وقف، پیوندی جدایی ناپذیر دارد. بسیاری از بزرگان تاریخ علم و ادبیاتمان که جهانیان با نامشان آشنا هستند، در مدارس وقفی درس می خوانده اند. از ابن سینا بگیرید تا امام محمد غزالی. وقف نه تنها امور آموزشی را در ایران پیش می بُرد، بلکه منشا خدمات عمومی و رفاه اجتماعی بود. خیرین، قنات ها، حمام ها، آب انبارها، مساجد و مدرسه ها را در املاک شخصی شان بنا می کردند تا مردم از آن ها بهره ببرند و برایشان صدقه جاریه باشد.




از دیگر ستون های آموزش در ایرانِ بعد از اسلام، مسجد- مدرسه ها بودند. مدرسه ها از دوره ایلخانی فضایی به عنوان مسجد در دل خود داشتند که بیشتر برای ادای فریضه اهالی مدرسه ساخته می شد، اما پدیده ای به نام مسجد- مدرسه که در آن مسجد و مدرسه هر دو از اهمیت یکسانی برخوردار باشند، از دوره صفویه در ایران شکل گرفت و از آن دوران مسجد- مدرسه ها که بسیاری از آن ها موقوفه بودند، بار اصلی آموزش را در ایران برعهده گرفتند.




سنت مسجد- مدرسه سازی در تهران، پایتخت قاجار، ادامه پیدا کرد و تا پیش از ورود سیستم آموزشی مدرن به ایران، مسجد- مدرسه ها در قامت دانشگاه هایی بودند که عالم دینی و دانشمند و محقق و معلم تحویل جامعه می دادند. از میان مسجد- مدرسه های وقفی در تهران، در این نوشته به چهار نمونه باقیمانده آن ها که از میراث تاریخی و دیدنی های تهرانند، نگاهی می اندازیم. این مسجد- مدرسه ها همچنان دایرند و مطابق وقف نامه های تاریخی شان به آموزش و پورش مشغولند.




سپهسالار




میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی این مسجد- مدرسه را وقتی ساخت که احساس کرد شاه به او غضب کرده و هر آن ممکن است به صف صدراعظم های مقتول خاندان قاجار بپیوندد. او که به ولایت مشهد رفته بود، زمین های وسیع باغش در بهارستان را وقف ساختن مسجد- مدرسه باشکوهی کرد تا به این ترتیب زیباترین بنای دوره قاجار را به نام خودش ثبت کرده باشد.




می گویند قبل از آن که میرزا حسین خان در همان مشهد با نوشیدن قهوه قجری دار فانی را وداع بگوید، از ترس آن که همه دارایی اش را سلطان صاحبقران به جیب بزند، وقفشان کرده بود و کار بنای مسجد- مدرسه باشکوهش در حال انجام بود. او هرگز پایان کار ساختمان موقوفه اش را ندید، اما در وقف نامه ای که نوشته بود، مستقیما حاکم عصر را به تولیت مسجد و مدرسه اش منصوب کرده بود تا شاید یاد شاه جهان پناه بیندازد که نگذاشتم از اموالش چیزی به او برسد.




با این حال چون ناصرالدین شاه تولیت مستقیم آن را به عهده داشت، از همان زمان، بعضی ها این مکان را به نام مدرسه و مسجد ناصری هم می شناختند. یکی از ویژگی های استثنایی مسجد- مدرسه سپهسالار، گنبد آن است که بیننده را به یاد مساجد ترکیه و معماری عثمانی می اندازد. دلیلش این است که میرزا حسین خان سال ها به عنوان سفیر ایران در عثمانی زندگی می کرد و شاید تماشای مدام مساجد زیبای ترک او را به این فکر انداخته بود که چگونه می توانند معماری ایرانی و عثمانی را تلفیق کند. غالبا وجود کتابخانه در هر مدرسه ای پیش بینی می شد و مکانی در مدارس به کتابخانه ها تعلق می گرفت.




در سال 1297 هجری قمری، سپهسالار با خرید مجموعه خطی کتابخانه 400 نسخه ای اعتضادالسلطنه، کتابخانه مجموعه وقفی خودش را در مسجد مدرسه سپهسالار پایه گذاری کرد. امروز گنجینه ای با بیش از 4200 نسخه خطی به خط مولفان و نزدیک به 10 هزار کتاب چاپ سنگی در این کتابخانه موجود است. اهمیت مسجد- مدرسه سپهسالار که امروز آن را به نام شهید مطهری می شناسیم، وقتی به اوج می رسد که دانشکده علوم معقول و منقول برای اولین بار در این جا تاسیس می شود؛ یعنی همان دانشکده الهیات که امروز در خیابان مفتح شمالی است.




فیلسوف الدوله




میرزاکاظم رشتی ملقب به فیلسوف الدوله، موسس و واقف مدرسه فیلسوف الدوله، صد و یست سال از خدا عمر گرفت. او از طبیبان معروف دوره سلطنت محمدشاه، ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار بود و مسجد- مدرسه فیلسوف الدوله را زمان سلطنت مظفرالدین شاه بنا و وقف کرد. می گویند که هنگام ساخت این بنا مرحوم فیلسوف الدوله دستور داده بود که به هیچ وجه چهارپایانی که مصالح ساختمان را می برند و می آورند، ضرب و شتم نکنند، بلکه در مسیر آمد و رفت آن ها علوفه بریزند تا خودشان به میل به سمت مدرسه بیایند.




او تعداد ملک و مستغلات شامل چندین یخچال، تعدادی باب خانه و مغازه و چند قطعه باغ و زمین و مزرعه را برای مخارج این مدرسه وقف کرد و در وقف نامه اش ذکر کرد که چنان چه از منافع این موقوفات باقی ماند، باید صرف برگزاری مراسم عزاداری و تعزیه خوانی سیدالشهدا و انجام سایر اعمال خیر شود.




تولیت مدرسه فیلسوف الدوله براساس وقف نامه، بعد از خودش به عهده لقمان الملک، فرزند ارشد ذکور او بود و به همین ترتیب تولیت به فرزند ارشد ذکور هر متولی پس از دیگری می رسید. اگر فرزندان متولی که از اناث بودند، تولید باید به فرزند ذکور اناث می رسید و اگر اناث فرزند ذکور نداشتند، تولید به فرزند اناث از نسل لقمان الدوله می رسید و چنانچه نسل لقمان الملک منقرض می شد، تولیت به یک نفر مجتهد جامع الشرایط ساکن در محله چاله میدان یا عودلادجان می رسید که البته مجتهد ساکن در عولاجان ارجحیت داشت.




این مسجد- مدرسه در محله چاله میدان، در غرب خیابان مصطفی خمینی امروز و در ضلع شمالی بازار سیداسماعیل و در کوچه ای هم نامش واقع شده است.




معمارباشی




محله تاریخی امامزاده یحیی (ع) دارد توسط پاساژها و انبارها و آپارتمان ها بلعیده می شود. با این حال در دل این آشفتگی و هیاهو و میل شگفت انگیز سودجویان برای از بین بردن تمام و کمال این بافت تاریخی، پشت درهای مدرسه معمارباشی دنیای دیگری در جریان است؛ دنیایی که بینننده را به سرعت با خودش به بیش از یک قرن پیش می برد.




مدرسه معمارباشی با بیست و چهار حجره، دو مدرس و یک کتابخانه در شرق محله عولادجان، روزها مکانی است برای آموزش و شب ها امکانی برای نیایش و آرامش است. مسجد و مدرسه معمارباشی از شمال شرق به میدان باغ پسته بک، از جنوب به خیابان پانزده خرداد و از غرب به خیابان مصطفی خمینی راه درد. در کتیبه وقف نامه موجود در سردر بنا به تاریخ 1303 دیده می شود.




این مدرسه نامش را از بانی اش، حاج ابوالحسن اصفهانی گرفته که معمارباشی ناصرالدین شاه بوده است.




حاج ابوالحسن اصفهانی، معمارباشی ناصرالدین شاه بود که ترقی کرد و ملقب به صنیع الملک شد و اداره بناخانه که جزو ادارات امین السلطان بود، به او واگذار شد در پی این ارتقای مقام صنیع الملک به مال و منالی رسید و آثار خیریه ای از خود برجای گذاشت؛ از جمله همین بنای مسجد و مدرسه معمارباشی.




از جمله موقوفاتی که معمارباشی برای تامین هزینه های جاریه مدرسه در نظر گرفته بود، شش دانگ تیمچه حکاکان و یک باب دکان در بازار گیوه فروشان است و سه باب دکان که در جنب مدرسه واقع شده و شش دانگ از یک باب کاروانسرا و چهار دکان متصل به آن و یک باب قهوه خانه و سه باب دکان در محله چاله میدان و سه دانگ از یک باب کاروانسرا در دروازه قدیم شمیران.




در وقف نامه مدرسه معمارباشی آمده است: «تنها کتب اهل شرع مانند وحدت وجود و معاد تدریس شود و امثال ذلک من الخرافات در مدرسه تدریس و تدرس نشود و عقاید صوفیه هم تدریس نشود.»




همچنین در این وقف نامه آمده است: «طلبه شغل زیاد در خارج از مدرسه نداشته باشد، مرگ به مقدار یک ساعت یا دو ساعت.» این نکته ای است که در بیشتر وقف نامه های مسجد- مدرسه ها بر آن تاکید شده است تا طلبه ها خود را به تمرکز بر تحصیل و مطالعه مقید بدانند و اوقاتشان را صرف امور دیگر نکنند.




مدرسه مروی




مسجد- مدرسه مروی را که به خاطر قرار گرفتنش در نزدیکی بازار تهران و در ابتدای کوچه مروی در ناصرخسرو شناخته شده است، فخریه نیز می نامیدند. وجه تسمیه اش آن است که بانی آن حاج محمدحسین خان مروی ملقب به فخرالدوله، والی مرو، در زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار ساخته است. تاریخی که کتیبه بنا نشان می دهد 1231 هجری قمری است و در آن نام فتحعلی شاه و فخرالدوله، هر دو، آمده است. فخرالدوله نیز مانند سایر واقفان برای مدرسه ای که ساخت، موقوفات بسیاری در نظر گرفت.




امکان بازدید از مسجد- مدرسه مروی فراهم نیست و هرگز اجازه ورود هیچ زنی را به آن نمی دهند. اما آنچه درباره معماری آن می گویند این است: «یک حیاط وسیع دارد و دو حیاط کوچک و شبستانی بزرگ در جبهه جنوبی آن قرار گرفته است. حدود سی حجره در اطراف صحن وجود دارد و چهار ایوان در وسط هر یک از جبهه های بنا ساخته شده است.» فضاهای مربوط به مدرسه که مدرس ها اصلی ترین آن هستند، دور تا دور حیاط مرکزی شکل گرفته اند.




کتابخانه ای که فخر الدوله برای مدرسه اش جمع آوری کرد، بیش از 2000 جلد کتاب خطی دارد. از نفیس ترین کتاب هایی که بین آن ها موجود است، نسخه ای است از خمسه نظامی اثر استاد کمال الدین بهزاد.




در وقف نامه مدرسه مروی آمده است: «محصلین علوم شرعیه که مدرسه وقف است برایشان، باید ساعی باشند در تحصیل علم و هرگاه کسی است که نباید درس بخواند، در تدریس و تالیف کوتاهی ننماید.» همچنین در این وقف نامه از طلبه ها خواسته شده که هر روز حداقل یک حزب از کلام الله مجید را تلاوت کنند. از نکات جالب این وقف نامه این است که به طلبه ها توصیه کرده است از دادن کتاب به یکدیگر مضایقه نکنند و حتی الامکان کتب را معطل نگذارند…

[ad_2]

لینک منبع

11 مقصد گردشگری حلال در سال 2017

[ad_1]

11 مقصد گردشگری حلال در سال 2017

گردشگری حلال یکی از روندهای سفر نوین محسوب می شود که به طور فوق العاده چشمگیری در حال گسترش است مجوزهای حلال که به صنعت هایی نظیر هتل ها, رستوران ها, نوشیدنی های غیرالکلی, ساحل های خصوصی و لباس های شنا برای زنان و کودکان تعلق می گیرد, مبتنی بر قوانین شرع اسلام هستند


اگر به آمار مربوط به گردشگران مسلمان جهان توجه کنیم، نمی توان از صنعت گردشگری حلال چشم پوشی کرد. در این چارچوب، گردشگران مسلمان نیازهای خاصی دارند و در هنگام رفتن به تعطیلات، باید به نوعی از محصولاتی که برایشان از نظر مذهبی مناسب است، استفاده کنند. این امر انتخاب های آنها را در زمینه غذا، محل اقامت، تفریحات، سرگرمی ها، پوشش لباسی و حتی تجربه معنوی دربرمی گیرد.




گردشگری حلال یکی از روندهای سفر نوین محسوب می شود که به طور فوق العاده چشمگیری در حال گسترش است. مجوزهای حلال که به صنعت هایی نظیر هتل ها، رستوران ها، نوشیدنی های غیرالکلی، ساحل های خصوصی و لباس های شنا برای زنان و کودکان تعلق می گیرد، مبتنی بر قوانین شرع اسلام هستند. با توجه به وضعیت تعطیلات و مخارج سفر، ۱۱ مقصد گردشگری حلال در سال ۲۰۱۷ از سوی برخی منابع خبری و تحلیلی معرفی شده اند. در صدر این کشورها مالزی قرار دارد که توانسته است ویژگی های مناسبی برای صنعت سفر حلال ایجاد کند. در رده های بعدی نیز کشورهایی مانند امارات، ترکیه، اندونزی و عربستان قرار دارند. به طور کلی، کشورهای خاورمیانه و جنوب شرقی آسیا در این حیطه رشد قابل ملاحظه ای داشته اند.




مالزی؛ مسلمان و جاذب مسلمانان




براساس گزارش های جهانی، حدود 61درصد جمعیت مالزی را مسلمانان تشکیل می دهند. این کشور از مقاصد اصلی جذب گردشگران حلال در جهان محسوب می شود. مالزی برای گردشگران مسلمانی که از کشورهای آسیای جنوب شرقی دیدن می کنند، تسهیلات خوبی فراهم می کند.




این کشور در مورد گردشگری غذا، اقامت و همین طور چند فرهنگی بودن و چند نژادی بودن، شهرت زیادی دارد. میراث تاریخی و فرهنگی غنی مالزی در کنار تخصص آن در صنایع حلال، موجب شده است که گردشگران ورودی به این کشور از سفر خود راضی باشند. علاوه بر آن، تفریحگاه های جزیره ای مالزی و مناظر بی نظیر آن تبدیل به یک مقصد جذاب برای تعطیلات شده اند. برخی از موارد دیگری که گردشگران را به مالزی جذب می کند جشن های سالانه گروهی و متنوع، معماری های سنتی، صنایع دستی خاص و همچنین زیبایی طبیعی خارق العاده این کشور است. کوالالامپور پایتخت مالزی، پنانگ و برخی شهرهای دیگر، از جمله شهرهای جذاب و توریستی مالزی به شمار می روند.










امارات؛ سریع در تدوین بسته های حلال




۷۶ درصد جمعیت امارات متحده عربی را نیز مسلمانان تشکیل می دهند. امارات که از چندین امیرنشین تشکیل شده است، در رده دوم مقصدهای گردشگری حلال قرار گرفته است. این کشور در طول سال های گذشته تبدیل به یکی از مقاصد پیشرو در گردشگری حلال شده و به سرعت بسته های سفر در چارچوب باورها و اعتقادات اسلامی را گسترده تر کرده است. مهم ترین شهرها و مناطقی که به گردشگران مسلمان پیشنهاد می شود شهرهای ابوظبی، دبی، فجیره و برخی شهرهای دیگر هستند.










ترکیه؛ ترکیب تاریخ و مدرنیته




در ترکیه نیز بیش از 98 درصد جمعیت مسلمان هستند. این کشور مقصدی بی نظیر از لحاظ ترکیبی از غذاهای لذیذ، میراث فرهنگی باشکوه و باقی مانده های شکوهمند بسیاری از امپراتوری های گسترده و سپری شده گذشته است. علاوه بر این موارد، نوع نگاه و احساس اروپایی و فرهنگ سنتی ترکیه موجب می شود مسافران بسیاری جذب آن شوند. برخی از جذاب ترین مقاصد ترکیه تنگه بسفر، مسجد سلطان احمد، کاپادوکیه و آناتولی معرفی می شوند. استانبول، آنتالیا و ازمیر نیز از سایر مقاصد گردشگری در این استان به شمار می روند.








اندونزی؛ مقصدی عجیب




آمارها نشان می دهد 87 درصد جمعیت اندونزی مسلمان هستند. این کشور در رده چهارم گردشگری حلال قرار دارد. مناظر طبیعی عجیب، ساحل های بسیار زیبا، جذابیت های تاریخی در کنار تسهیلات فراوان برای گردشگران مسلمان از جمله مواردی هستند که سفر به اندونزی را برای این گروه مذهبی لذت بخش می کند. این کشور بزرگ ترین مجمع الجزایر جهان را با 17هزار و 500 جزیره حاره ای تشکیل می دهد که دارای ساحل هایی با سنگ های سفید و آب های فیروزه ای رنگ هستند. همین باعث شده اندونزی یک مقصد زیبا در بین مقاصد حلال محسوب شود. این کشور بهشتی طبیعی روی زمین است و ازجمله مهم ترین شهرهای آن نیز می توان به جاکارتا و سورابایا اشاره کرد؛ هرچند جزیره های دیگر این کشور نیز مورد بازدید قرار می گیرند.










عربستان؛ جذاب برای زائران خانه خدا




۹۵ درصد جمعیت عربستان سعودی را مسلمانان تشکیل می دهند. این سرزمین زیبایی های طبیعی، شهرهای کهن و فرصت هایی در سطح جهانی در منطقه دریای سرخ دارد. با وجود شهرهای مقدس مکه و مدینه شکی باقی نمی ماند که عربستان سعودی در بین مهم ترین مقاصد گردشگران مسلمان قرار دارد و بسیاری از آنان تمایل دارند به آن کشور سفر کنند. مکه و مدینه برترین مقاصد سفر مسلمانان محسوب می شوند که همه ساله زائران را از همه جای جهان به خود جذب می کنند. علاوه بر شهرهای مقدس مکه و مدینه، شهرهای دیگر این کشور مانند جده، ریاض، دمام و تبوک نیز مورد بازدید گردشگران حلال قرار می گیرند.










مراکش؛ مجلل برای مسلمانان




در رده ششم لیست مقاصد گردشگری حلال در سال جاری میلادی، مراکش با جمعیت مسلمان ۹۹ درصدی قرار دارد. این کشور به این دلیل شناخته شده است که در آن مدرنیته در کنار اسلام سنتی، غذای حلال، مساجد و محل های زیبا قرار گرفته و از این کشور برای گردشگران مسلمان و غیرمسلمان جاذبه های زیادی ساخته است. مراکش در میان جذاب ترین مقاصد سفر حلال در جهان قرار دارد. بازدیدکنندگان تجربه فراموش نشدنی از غذاهای این کشور خواهند داشت و از اقامتگاه حلال خود در این کشور نیز لذت خواهند بود. مراکش تفریحگاه های حلال مجللی دارد که راحت ترین محل اقامت در شهرها را در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دهد. محل های بسیار زیادی نیز در این کشور مانند مسجد سلطان حسن دوم و کازابلانکا مورد بازدید گردشگران مسلمان قرار می گیرد.










اردن؛ معروف مانند پترا




حدود ۹۷ درصد از جمعیت اردن مسلمان هستند و این کشور رتبه هفتم را در میان مقاصد حلال به خود اختصاص داده است. این کشور که شاید به دلیل شهر باستانی پترا معروف شده باشد، سرزمینی با زیبایی های به یاد ماندنی و متنوع است؛ به طوری که سفر به اردن مانند به عقب برگشتن در زمان است. ماسه های سرخ شگرف آن تا خیابان های شلوغ شهر امان (پایتخت اردن) در کنار صخره های مرتفع و جلگه های سنگی، بازالت های آتشفشانی، درختان زیتون و خرابه های باشکوه شهرهای پترا و جرش، همه و همه افسونی شگرف به این کشور بخشیده اند. شهر پترا در اردن ارزشمندترین گنجینه این کشور به شمار می آید. در کنار این جاذبه های معروف، جاذبه های گردشگری دیگری نیز در شهرهای امان و برخی شهرهای دیگر اردن وجود دارد که توریست ها را به خود جذب می کند.










قطر؛ مقصد محوری حلال




قطر با 5/ 77 درصد جمعیت مسلمان در رده هشتم مقاصد گردشگری حلال قرار دارد. این کشور در سال های اخیر در میان کشورهایی با بیشترین رشد اقتصادی بوده و در زمینه گردشگری حلال نیز تخصص کسب کرده است. در قطر که در شبه جزیره عربستان قرار گرفته، اقلیت هایی از سایر ادیان نیز زندگی می کنند. اخیرا این کشور به مقصدی محوری در این زمینه تبدیل شده است. قطر به برخی جاذبه ها مانند موزه هنرهای اسلامی، دهکده فرهنگی کاتارا و برخی موزه های مهم دیگر توجه زیادی کرده است.










مصر؛ میراث غنی




در این بین مصر که حدود ۹۵ درصد جمعیت آن مسلمان هستند نیز در رده نهم مقاصد گردشگری حلال در سال 2017 قرار دارد. ظرفیت این کشور به دلیل میراث فرهنگی و تاریخی غنی آن است که در کنار ظرفیت های حلال موجب می شود شمار زیادی از مسلمانان خواهان آن باشند که تعطیلات خود را در این کشور بگذرانند. مصر بهترین رستوران ها و غذاها را نیز دارد و از جمله مهم ترین اماکن دیدنی آن می توان به ابوالهول و اهرام اشاره کرد.










اسپانیا؛ نامسلمان اما جاذب مسلمانان




اگر مسلمانان به دنبال مقصدی با غذاهای متنوع حلال و مراکز اقامتی متعدد با استانداردهای حلال باشند، اسپانیا محل خوبی برای بازدید است. چندین رستوران حلال در مادرید و سایر مقاصد گردشگری دیگر این کشور وجود دارند که برای مسلمانان خدماتی ارائه می کنند و غذاهایی از خاورمیانه تا جنوب آسیا را دربردارند. اسپانیا همچنین مساجد زیبایی نیز دارد که در میان آنها مسجد جامع مادرید قرار دارد. مرکز فرهنگی اسلامی مادرید نیز یکی از بزرگ ترین مساجد در اروپا محسوب می شود و تسهیلات مختلفی به گردشگران ارائه می دهد. مسجد کوردوبا، کاخ سلطنتی آلکازار، کاخ ویانا و مدینه الزهرا از جمله جاذبه های دیگری هستند که می توانند مورد بازدید گردشگران مسلمان قرار گیرند.










مالت؛ دروازه تعطیلات تابستانی




اما کشور یازدهم در مقاصد گردشگری حلال، مالت است که جمعیت اندکی از آن را مسلمانان تشکیل می دهد. این کشور رستوران های فراوانی با استانداردهای حلال و همچنین سواحل زیبا دارد. این جزیره کوچک در دریای مدیترانه، دروازه ای به سوی تعطیلات تابستانی محسوب می شود و با توجه به ماهیت تاریخی ساخت خانه هایش و دیوارهای بلند، این کشور ویلاهای بزرگ و امنیت بالایی برای گردشگران مسلمان دارد. از شهرهای مهم آن نیز می توان از والتا، پایتخت این کشور، سواحل مرداب آبی و خلیج طلایی و همچنین مرکز اسلامی مالت نام برد.




نگاهی به لیست مذکور نشان می دهد به رغم اینکه ایران ازجمله مهم ترین کشورها با اکثریت جمعیت مسلمان است و از نظر انواع جاذبه های طبیعی، میراث فرهنگی و تاریخی در میان کشورهای برتر جهان قرار دارد و با وجود آنکه مسوولان بارها از تلاش برای توسعه گردشگری حلال سخن گفته اند اما گویا در حوزه جذب گردشگران حلال نتوانسته آن چنان که باید و شاید جایگاه مناسبی پیدا کند؛ تاجایی که دست کم در میان لیست کشورهای مطلوب برای توریست های مسلمان جای گیرد. این درحالی است که جذب گردشگران حلال می تواند فرصتی برای ایران باشد تا با استفاده از ظرفیت های خود در این حوزه، به اهداف گردشگری دست پیدا کرده و این صنعت را هرچه بیشتر تقویت کند.

[ad_2]

لینک منبع